

D3716

། །།དཔལ་ཤིང་ཀུན་དུ་ཚོགས་འཁོར་སར་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ལྷ་ཁང་བི་ཧ་རར་བསྒྱུར་བའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་རུ་པ་རཾ་པ་ར་ཀྲ་མོ་པ་དེ་ཤ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་པའི། །འོད་གསལ་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ལྷུན་གྲུབ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་བྲི་བར་བྱ། །ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པར་འདོད་རྣམས་དང་། །བློ་དམན་སྐྱེ་བོས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུས་ནས། །ཅུང་ ཟད་ཙམ་ཞིག་བྲི་བར་བྱ།།རེ་ཞིག་གང་ཟག་ནི་གཉིས་ཏེ། སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་དང་ཁྭ་ལྟ་བུའོ། །སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །ཁྭ་ལྟ་བུ་ནི་ཅིག་ཅར་འཇུག་པའོ།རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ནི་གནས་པ་བཞི་ལ་གནས་ཏེ། གནས་པ་བཞི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་གནས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པར་གནས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པར་གནས་པ་དང་། དབུ་མ་པར་གནས་པའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ སྨྲ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ།ནུབ་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་པོ་ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་རབ་བོ། དེ་ལ་ཐ་མ་དང་འབྲིང་པོ་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། །རབ་དང་རྐྱེན་རྟོག་ནི་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་། རབ་བོ། །ཐ་མ་ནི་མདོ་སྡེ་པའོ། །འབྲིང་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའོ། །རབ་ནི་དབུ་མ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་དགུ་ལ་དབྱེ་བ་བཞི་བཞི་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་དྲི་མ་དང་། ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐས་བདག་གཅིག་པུ། རྟག་པ། ཁྱབ་པ། ཚངས་པར་ཁས་ལེན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
吉祥树众会供处祈请后转为寺院。

梵文为：Guru Parampara Kramopadeśa Nāma
藏文为：བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག
汉译：上师传承次第教授
顶礼诸位至尊上师。
一切诸法自性双运，
光明空性之本体，
于彼任运成就顶礼已，
今当略作书写。
为摄略欲求者，
及令钝根者了知，
摄集一切真实义，
今当略作书写。
首先，有情可分为二类：如猿类和如鸦类。如猿类是渐次入道者，如鸦类是顿时入道者。
就渐次入道而言，乘有三种：声闻乘、缘觉乘和大乘。三乘安住于四种见地：毗婆沙师见地、经部行者见地、瑜伽行者见地和中观师见地。声闻和缘觉安住于毗婆沙师见地。
毗婆沙师又分为二：西方毗婆沙师和迦湿弥罗毗婆沙师。声闻有三种：下根、中根和上根。其中下根和中根安住于西方毗婆沙师见地，上根和缘觉安住于迦湿弥罗毗婆沙师见地。
大乘也分为二：因相乘和果金刚乘。其中因相乘又分三：下、中、上。下者是经部行者，中者是瑜伽行者，上者是中观师。瑜伽行者分二：有相派和无相派。中观师也分二：如幻不二论者和诸法毕竟无住论者。
如是修行分九种，各有四分：分别观察、修习、修习垢染和见解。首先，世间成就者执著独一、常恒、遍满的梵我。

 །མ་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་ན་ཡང་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་གཅིག་པུ་ཡིན་ན་གཅིག་ཤིའམ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཤིའམ། སྐྱེས་པར ཐལ་བ་དང་།གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་རྟག་པར་ཁས་ལེན་ན་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡིན་ན་གཅིག་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་རིགས་པས་བརྟགས་ན་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ལས་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཐ་མའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིའི་དོན་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མཚན་ཉིད་པར་ཁས་ལེན་ཞིང་། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཁུར་ཁུར་བའི་གང་ཟག་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ།།རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་པའོ། །མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལས་འདས་པར་འདོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ལུས་ནི་འདོད་ ཆགས་མ་སྤངས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བར་འགྱུར།སྤངས་ན་ནི་གྲོལ་བས་ལུས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་མི་གཙང་བ་དང་། མི་སྡུག་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་ལྟར་ཡན་ལག་འཐོར་བར་ལྟ་བ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །ལུས་ལ་གཙང་བར་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་དྲི་མའོ། ། དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་མཆིས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་། རྒན་པ་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་བའོ། །འབྲིང་པོའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་ལྟ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཙམ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །སྒོམ་པ་ནི་དབུགས་ལ་སློབ་སྟེ། ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་། རེག་བྱ་ལ་སློབ་པའོ། །ཁ་དོག་ལ་སློབ་པ་ནི་དབུགས་དཀར་པོ་སྦ་ལྕག་གི་ཚད་སོར་བརྒྱད་དམ། བཅུ་གཉིས་སམ། སོར་བཅུ་དྲུག་གམ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའམ། བརྒྱད་ཅུའམ། ཇི་ཙམ་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་བགྲངས་ལ། ཚུར་འོང་ལྟེ་བར་ཕྱིན་པར་སློབ་པོ། །དབྱིབས་ལ་སློབ་པ་ནི་ཨུཏྤ་ལའམ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ལ་བྱའོ། །རེག་བྱ་ལ་སློབ་པ་ནི་ལྟེ་བ་དང་། སྣ་སྒོར་གྲང་བའི་རེག་བྱ་ལ་སློབ་ཅིང་བསྒོམ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
虽然在未觉悟的心识中如是显现，但实际并非真实成立。若是独一的我，则一人死或生时，应导致所有人都死或生。若因为是一体而承认刹那也是常住，则应无有死亡和出生，因为是常住的缘故。若是遍满，则一人快乐或痛苦时，应导致一切都遍满快乐或痛苦，因为遍及一切的缘故。
如是以理观察，我并不存在，为引导彼等而宣说了声闻乘的权法。其中，首先下等声闻的分别观察是承认外境所缘为真实相，并说"补特伽罗无我"，即担负重担的补特伽罗非常非无常。非常是指刹那无常，非无常是指相续常住。如是认为补特伽罗超越常与无常的见解即是分别观察。
身若不断贪欲则轮回生死，若断则解脱，为断除身贪，观身不净、不悦意、如尸林般支节分散，此为修习。视身为清净及视补特伽罗为常住，此为修习垢染。
从今时起乃至尽形寿皈依三宝，将一切善根回向自利，不离悲心，礼敬长者和如来二者，此为见解。中等声闻的分别观察和见解如前。此略有差别即稍作利益众生。
修习则学习气息：学习色、形、触。学习色是数白色气息，长度八指或十二指或十六指或二十四指或八十指，或随欲多少，学习其来至脐间。学习形状则观想如莲花或金刚。学习触则修习脐间和鼻孔的冷触。


 །བུམ་པ་གང་བ་ལྟར་གང་བའི་རླུང་གིས་སྲོག་དང་རྩོལ་བ བཀག་ནས་སེམས་དྲན་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དྲི་མའོ།།དེ་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་བསྟན་པའོ། །ཉན་ཐོས་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཁས་ལེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལུས་བདག་མེད་པར་ལྟ་ཞིང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྒོམ་པས། གང་ཟག་ཀྱང་སྟོང་པ་ ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་ཕྱི་གཟུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་སུ་འདོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ།།དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །འགོག་པ་ནི་དབང་པོ་ཡུལ་ལས་ལོག་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་སྟོང་ པ་ཉིད་ནི་མར་མེ་བསད་པ་ལྟར་བཀག་ནས་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྒོམ་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་དྲི་མའོ། །གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ལྟ་བའོ། །འདིའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །ལྷག་མ་དང་བཅས་ པ་ནི་འདོད་ཆགས་སྤངས་ལ་ལུས་ཉིད་མ་སྤངས་པའོ།།ལྷག་མ་མེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་པ་དང་ལུས་གཉིས་ཀ་སྤངས་པའོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རབ་འབྲིང་བཞིན་ནོ། །ཡང་འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ ཤེས་ངང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ།།དེ་ཡང་། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་མི་འབྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་འདས་པ་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བརྟེན་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེའོ། །འདིའི་བསམ་གཏན་ནི་ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་ངོ་། །ལྷག་མཐོང་ནི་དབང་པོ་ ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལས་བཟློག་པའོ།།ཞི་གནས་ནི་ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་འདི་ནི་དེའི་སྒོམ་པའོ། །གཉིད་ཡུར་བ་ལྟ་བུར་ཕྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་འགགས་པ་དང་། གཉིད་སྟུག་པོ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་འགགས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དྲི་མའོ། །ལྟ་བ་ནི་སྔ་ མ་བཞིན་ནོ།།འདིའི་འབྲས་བུ་ནི་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཚོར་ བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
如同瓶子充满般，以充满的气息阻碍生命和努力，使心成为无念，此为修习垢染。这是西方毗婆沙师的教法。
上等声闻的分别观察是以承认外境为前提，观身无我，通过修习四圣谛，认为补特伽罗也是空性，认为外境所取是空，内心能取是心，此为分别观察。其中，苦是蕴的自性，应当了知；集是分别念，应当断除；灭是诸根离境，应当证得。如同熄灭灯火般遮止三界空性，无所缘执，此为修习。执著空性和常性是禅定垢染。利他的殊胜是见解。
此果位有有余依和无余依。有余依是断除贪欲但未断除身体；无余依是贪欲和身体二者都断除。这是声闻菩提。
缘觉的分别观察如同上中等声闻。其特殊之处是无师自然智慧不可思议。如云："佛陀不出世，声闻众灭尽，缘觉之智慧，无依而自生。"
其禅定是止观。观是诸根从境城中返回；止是身语意正确约束，这是其修习。如昏睡般外境活动停止，及如熟睡般心与心所极为止息，此为修习垢染。见解如前。
其果位是部行和独觉。又，声闻和缘觉的悲心是缘众生的悲心，即行苦、苦苦和坏苦。行苦是舍受的本性，苦苦是苦受的本性。


 །འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། འདི་ལ་དམིགས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་བསྟན་པ་དེ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ མདོར་བསྟན་པའོ།།དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབང་པོ་ཐ་མ་ནི་མདོ་སྡེ་པའོ། །དེའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཆ་ཤས་དྲུག་གིས་གཞིགས་ན། རགས་སྣང་གི་ངོ་བོ་མེད་དེ། དྲུག་ཆས་གཞིགས་ན་རྡུལ་ལོ། །ཉི་ཟེར་གྱི་རྡུལ་བདུན་ཆ་ ལ་གླང་རྡུལ།གླང་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་ལུག་གི་རྡུལ། ལུག་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་རི་བོང་གི་རྡུལ། རི་བོང་གི་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་ཆུ་རྡུལ། ཆུ་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་ལྕགས་རྡུལ། ལྕགས་རྡུལ་བདུན་ཆ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་མོ། རྡུལ་ཕྲ་མོ་བདུན་ཆ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བོ། །དེ་ལྟར་གཞིགས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ ཅད་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ།།དེ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་མུ་སྟེགས་པའི་གཞུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཆ་ཤས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་ཅན་གཅིག་ཡིན་ན་ཡུལ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་པ་སྔོན་པོར་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་དཀར་པོ་དང་། སེར་པོའི་ཁ་དོག་ ཐམས་ཅད་གཅིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ།གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་འདྲེས་པ་ཆ་ཤས་ཅན་གཡག་རྔ་ནེའུ་གསིང་དེའི་འདབ་འབྱོར་པ་མི་སྣང་བའི་ངོ་བོར་འདོད་དོ། །འོན་ཏེ་མི་སྣང་ན་ཡོད་པར་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། འདི་མངོན་སུམ་དུ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱིས་ བསྐྱེད་ཅིང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་ཕྱིའི་དོན་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྫས་སུ་མི་གྲུབ་པ་དེས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །བསྒོམ་པ་གཉིས་ཏེ། གོམས་པར་བྱ་བའི་དུས་དང་། མངོན་དུ་བྱ་བའི་དུས་སོ། །དེ་ལ་གོམས་ པར་བྱ་བའི་དུས་ནི་དང་པོར་དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལས་བཟློག་པ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ།།དེ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོའི་ཐུགས་ཀ་རུ་ཉི་མར་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བར་ཧཱུཾ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཉི་མ་ལ་བསྡུའོ། །ཉི་མ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་ལའོ། །ཧཱུཾ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞབས་སྐྱེད་ཨུ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ལུས་པོ་ཧ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
坏苦是乐受的本性，缘此而生起悲心即是缘众生的悲心。这是迦湿弥罗毗婆沙师的教法，即小乘略说。
其次还要宣说大乘。其中因相乘的最下根器是经部派。其分别观察认为，外境若以六分观察，则粗相无体性，以六分观察即成微尘。阳光微尘七分为牛尘，牛尘七分为羊尘，羊尘七分为兔尘，兔尘七分为水尘，水尘七分为铁尘，铁尘七分为极微尘，极微尘七分为最极微尘。如此观察，认为一切外境事物皆非实有。
对此，外道前宗主张所有最极微尘聚合为一个整体。若最极微尘是一个整体，则缘取蓝色境生起蓝色识时，白色、黄色等一切颜色应成为一体，因为是一体的缘故。因此认为未混合的带有部分的最极微尘如牦牛尾巴草原边际般不显现。
若问：既然不显现，如何证知其存在？因为有境相的识被对境所生而存在，故知有最极微尘。如是，外境是非实有的最极微尘所生的识，是有境相的刹那识，此为分别观察。
修习有二：熟习时与现证时。其中熟习时首先是不可思议地从诸根境城中返回。其中不可思议是观想白色金刚萨埵心间日轮中金刚脐处的吽字。然后摄入金刚萨埵心间日轮中，日轮又摄入金刚中，金刚摄入吽字中。吽字即是六如来的自性。足部的乌字是不空成就的自性，身体的哈字是无量光佛。


 །མགོ་བོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །ཟླ་ཚེས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཐིག་ལེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །སྒྲ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ལྟར་ཧཱུཾ་གི ཞབས་བསྐྱེད་པའོ།།ཧ་སྒྲའི་བར་དུ་རིམ་པར་ཐིམ་པས་སྒྲ་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒོམ། དེ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བའི་དུས་སོ། །མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་བརྟེན་ནས། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནི། །སྣ་རྩེར་གཡོ་བའི་ཡིད་གཏད་ལ། །ཁྱིམ་པར་གྱུར་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེའོ། །དེ་བས་ན་མིག་གཉིས་ དང་སེམས་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་ནས་བལྟས་པས་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའོ།།དྲི་མ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུའོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལྟ་བུར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་མི་དམིགས་པ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་ དག་པར་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་བའོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་པོ་ཐ་མ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །འབྲིང་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སྟེ། །དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བས་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་ དུ་འགྱུར།།ཞེས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་ཆ་ཤས་དྲུག་གིས་གཞིགས་ན་རྡུལ་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ཁས་ལེན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་སྟེ། སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལོགས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སེམས་དང་སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རིགས་པས་ རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ལ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོང་ཞིང་དབེན་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་པ་དང་།རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བུར་སྐྱེ་བ་དང་བཅས་པ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་ ཀྱེ་རྒྱལ་པའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ།།ཤེས་བྱ་གང་དང་གང་དག་ལ། །ཡིད་མི་གཡོ་བ་དེར་སྦྱར་ན། །གང་དུ་གཡོ་ཞིང་འགྲོ་འགྱུར་པ། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བས་སེམས་ཉིད་སྣ་ ཚོགས་སུ་སྣང་བ་གཉིས་སུ་མེད་པས་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་སྤང་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པའོ།།སེམས་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་རྟོག་པར་འདོད་པ་ནི་ལེགས་ལྡན་པའི་གཞུང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དྲི་མའོ།

我来为您翻译这段藏文：
头部是宝生佛，月牙是毗卢遮那佛，明点是不动佛，声音是金刚萨埵。如是吽字的足部生起。哈字的声音依次融入，观修声音无实有。这是熟习时。
现证时依刹那，结金刚跏趺坐，专注观察鼻尖动，即使是在家人也应修习。因此，将两眼和心专注于鼻尖而观察，不缘任何相即是修习。
垢染如同缘觉。如同最极微尘般不缘一切法即是般若波罗蜜多，以此通过三种无所缘使五波罗蜜多的三轮清净，无求果报而利益众生即是见解。这是略说波罗蜜多下根者。
中等者是瑜伽行派：六尘同时和合时，极微尘成为六分，六分若在一处时，聚合亦成微尘量。如是极微尘以六分观察则成微尘，因为不能承许极微尘，所以这一切唯是心，心外无别外境存在，心与种种无二，以理观察遍计所执性空离能取所取的刹那识是无常，相续是常，前后刹那以因果而生，由自证现量所成立。
经中亦云："善男子，此三界唯是心"，以教证成立有相的分别观察。于所知诸法中，心若专注不动，则一切动转所往皆是其自性。以此心自身显现种种无二，意念断除一切分别即是修习。
认为心自身是刹那分别即是贤护论师的宗义，是三摩地的垢染。


 །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ལྔ་མི་དམིགས་པ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ལྟ་བའོ།།རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་གྱི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ནི། འོན་ཏེ་རྣམ་པ་བེམས་པོ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ལ། དཔེར་ ན་ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན་བུམ་པ་མ་ཡིན།བུམ་པ་ཡིན་ན་ནམ་མཁའ་མ་ཡིན། གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་མེད་འགལ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་བེམས་པོ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་རིག་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་བེམས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་ན་རྣམ་ པ་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་སྟེ།འདུས་བྱས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །མཉམ་པར་ གཞག་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང་།གཞན་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་རྣམ་པ་དང་། སྤྲོས་པ་ལ་སྩོགས་པའི་དྲི་མ་མེད་པར་རིག་པ་བུམ་པའི་ནང་གི་མར་མེ་ལྟར་གསལ་བ་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་རང་རིག་ པ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའོ།།ལུང་ནི། ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་ཡི། །ཕྱི་ཡི་དོན་ཡོད་མ་ཡིན་ན། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འཇུག་།གང་ཞིག་ཇི་སྲིད་སྣང་འགྱུར་བ། །དེ་སྲིད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང་། །སྣང་བ་མེད་པའི་ སེམས་ཉིད་ནི།།ནམ་མཁའ་མཐའ་མེད་དག་པ་བཞིན། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐུ་ནི། །སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་སྐུ་ནི། །རྗེས་ལ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བས། མཉམ་པར་གཞག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་ལ་སྩོགས་པ་ཕྱིའི་དོན་གྱི་ སྤྲོས་པ་མེད་པ་མི་རྟོག་པ།རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །རྗེས་ཐོབ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁྲུལ་ནས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་གཞག་དང་ རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འདོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
以有相唯识般若波罗蜜多，通过三种无所缘使五波罗蜜多的三轮清净，为利众生而行无上菩提即是见解。
无相唯心的分别观察是：若有相之识，若相是无情，则识非觉知，如同虚空无自性则非瓶，若是瓶则非虚空，如有色与无色相违般，若相是无情则非识，若识是觉知则相非无情。若相与识无别，则相有为无常时智慧也成无常，将成有为法。因此有相之识不应理。
现在观察无相：等持之识与后得之识。等持之识是空遍计所执与依他起的圆成实性，如秋日正午虚空般无相无戏论等垢染，觉知如瓶中灯明般清晰，以教理成立的自证由自证现量所成立。
经云："如同凡夫所执著，外境实无所有时，为习气所扰动心，显现为境而趣入。何时有所显现时，彼时如幻而显现。无显现之心性者，如同无边清净空。大能仁之法身者，无戏论亦无显现。从彼所生色身者，后得如幻而安住。"
等持法身自性是无外境相等戏论、无分别，相续是常，刹那为因果。后得是由分别习气力而迷乱，颠倒显现的种种非真实如幻，是后得所得。如是承许等持与后得即是分别观察。


།ཡང་། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས། །དེ་ལྟར་དུ་ནི་ཤེས་ནས་སུ། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་མདུན་འཇོག་ན། །དེ་ཉིད་ཙམ་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སེམས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རང་རིག་པ་སྤྲོས་པ་དང་སྣང་བ་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ སྒོམ་པའོ།།སྤྲོས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྟག་པར་འདོད་པ་ནི་ཉི་མའི་གཞུང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དྲི་མའོ། །རྣམ་པ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་མི་དམིགས་པ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་བའོ། ། འདིར་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དཔེ་ཆུའི་ཟླ་བ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས་མི་རྟག་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྙིང་རྗེ་བྱེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་མདོར་བསྟན པའོ།།ད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དང་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་ཐ་མི་དད་ན་རྣམ་པ་གཅིག་དང་དུ་མས་གཞིགས་ན་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་ འཐད་དེ།ཡོད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའམ། མེད་པ་སྐྱེ་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སྩོགས་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། སྔ་མ་རྒྱུ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་མེད་དེ། ཕྱི་མ་ འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་སྔ་མ་རྒྱུ་འགག་སྟེ།རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མས་གཞིགས་ནས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པས་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་སོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་ བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན།།རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པ་ཡིན། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་ན་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེའོ། །དེས་ན་རང་རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས་པར་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་ལས་སྐྱེ་བར་མ་ ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
又云："一切唯是心，如是了知已，随立何法时，不住彼唯性。"此偈说明心性无二的自证无戏论无显现现前即是修行。
承许无戏论无相显现之识为常是日宗，是三摩地垢染。以无相显现般若波罗蜜多，通过三种无所缘使五波罗蜜多的三轮清净而利益众生即是见解。
此中经部与瑜伽行派的悲心也是缘法之悲，如水中月被风动而无常般，一切法被无常风所动，缘一切法无常而生悲心。此为瑜伽行派宗义略说。
现在大乘中观宗义认为唯识性与实有义皆不成立。若相与识无别，则以一多观察时如相不成立般，心性也不会真实成立。
复次，从有无生起不应理。若从有生则果也应再生，若无能生则虚空花等也应生。如是从前后刹那生起也不应理，因前因存在时后果不存在，后果存在时前因已灭，以金刚屑观察也有因果无关之过，故生起不合理。
《无热恼龙王请问经》云："若从缘所生，彼即是无生，彼无生自性，依缘故是空，若知空性者，彼即是智者。"
因此，自证体验本身因缘起故无生。若有自性生，则不应待缘而生，然不能生故。


།གཞན་ཡང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི། །ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་རུ་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྐྱེ་བོ་མིག་མ་དག་ལ་མི་མཁས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ན་མ་ དག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པར་སྣང་ལ་མི་མཁས་པས་ཡང་དག་པར་འཛིན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རེག་པ་ཙམ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། མ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་སུ་སྣང་བ་མི་མཁས་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སེམས་སུ་སྣང་ན་ཡང་དོན་དུ་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དཔེར་ན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གོང་གི་རྨི་ལམ་སྔ་མ་བརྫུན་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སད་ན་ཕྱི་མ་ཉིད་ཀྱང་བརྫུན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། བརྫུན་པ་བཞིན་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ན་སེམས་ ལ་རང་བཞིན་མེད་དེ་བརྫུན་པ་ཉིད་དོ།།ད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཞུང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀ་མིན་པའང་མ་ཡིན་པ། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག་།ཅེས་བྱ་བས། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྦྱོར་བས་ གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུའི་ཤེས་པ་འོད་གསལ་བར་འདོད་དེ།དེ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པས། སྣ་ཚོགས་དང་སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཟླའམ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ལ་བརྫུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཇིག་པ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །ཆད་པར་ཞེན་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དྲི་མའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་མི་དམིགས་པ གསུམ་གྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྤྱད་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，"无相之识，于境执取不应理"此句说明无相之识不应生起，因将成无识之过。譬如不净眼之凡夫无智观空时，因不净力而现发丝等相，无智者执为真实。
如是唯识性也是迷乱识，因无明力而现为心，无智执为真实。迷乱识虽现为心，实际并不存在。
譬如梦幻体验中，如前梦为虚妄般，若真正觉醒，后者也是虚妄。如是一切外境种种相皆不离心而成立，如虚妄般若真实观察则心无自性即是虚妄。
现在解说幻化之理："非有非无非有无，亦非二者皆非者，解脱四边之究竟，即是中观师所知。"此中非有是因一多观察而破故。非无是因现相体验存在故。非二者是因二者皆有过失故。非非二者是因无因不可能且无第三蕴故。
因此承许解脱四边之幻化般智为光明。彼亦如经云："涅槃法亦如幻如梦，若有胜过涅槃之法，彼亦如幻如梦。"由此，种种与心性如幻无二即是观察。
一切种种如水月或镜像般非真非妄而如幻无二之了悟即是修行。执断见是修行垢染。以如幻般若波罗蜜多以三无所缘清净五波罗蜜多之三轮而利益众生即是见解。


།གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་དམིགས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། གསལ་ལམ་མི་གསལ་ཡང་རུང་སྟེ། །སུས་ཀྱང་ཇི་བཞིན་མ་མཐོང་བས། །མོ་ གཤམ་གྱི་ནི་བུ་བཞིན་དུ།།བརྗོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་མེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་འོད་གསལ་ལམ། འོན་ཏེ་སེམས་ལས་གཞན་ཞེ་ན། སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ནི་མ་གྲུབ་ལ། སེམས་ཉིད་ཡིན་ན་སེམས་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡང་མི་མཁས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་མ་དག་པས་མིག་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ན་མིག་མ་དག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟླ་བ་གཉིས་པ་དང་། སྐྲའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཞེས་སྒྲོ་འདོགས ལ་མཁས་པའི་ཤེས་པས་སྣང་མ་ཐག་ཏུ་མེད་པར་ཤེས་ཏེ།མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡང་ལས་དང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ལ། མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་མ་ཐག་ཏུ་སྟོང་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་སོ། ། དེ་བས་ན་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་ལ་གནས་སོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མཐར་སྨྲ་བར་འདོད་པས་འདི་སྐད་དུ། སྣ་ཚོགས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཆད་པར་ཡང་ནི་ཁས་མི་ལེན། །རྟག་དང་ཆད་པ་གཉིས་ཀ་དང་། །གཉིས ཀ་མིན་པའང་མ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ནི་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པར། །དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་མཁས་པས་རིག་།དེས་ན་འདི་ལྟའི་རྣམ་རྟོག་གི་།སེམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་རིག་མ་ཡིན། །ཇི་སྲིད་སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་ནི། །དེ་ཀུན་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པས། །དབུ་མའི་དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་མེད། །དེས་ ན་དགག་དང་སྒྲུབ་པ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་དང་། གཞན་ནས་ཀྱང་། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བས་ཡོད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་མེད་པའི་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལ་མི་གནས་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བས་ན་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གཉི་ག་ཐ་མི་དད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་རིགས་པས་བརྟགས་ན་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་མ་གྲུབ་པ་རིགས་པས་བརྟག་མི་བཟོད་པ་ཉིད་སྣང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，由于一切法皆极不可得故，认为如幻性亦不成立。如说："明或不明皆可尔，无人如实能见故，如同石女子，虽可说然无义。"由此，如幻性是光明耶？抑或异于心耶？异于心之法不成立，若是心性，则心性不成立时如幻性亦不成立。何以故？因无异于心性故。
如幻亦是无智之识，即增益与诽谤。譬如不净人以眼观空时，因眼不净力而现第二月及发轮等相为增益，智者之识一现即知为无，谓之诽谤。如是如幻亦因业及无明力而现种种相为增益，以智力一现即空，说为如幻即是诽谤。是故住于增益与诽谤二边。
复次，欲说一切法极无住之见者如是说："种种非是常，亦不许为断，非是常与断，亦非二俱非。此中一切无住性，智者了知诸事实。是故如是分别心，非由心识所能知。乃至一切增益相，彼等一切皆无故，于中观义无增益，是故无遮亦无立。"
又他处说："此中无所除，亦无所安立，如实见如实，见实得解脱。"不住于有之增益与无之诽谤，心性种种体验即缘起故无生，无生即现为生，生与无生二者无别。如是现相以理观察即是空性，空性不成立以理不可观察即是现相。


 ། སྣང་བ་ཉིད་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་གཞན་མ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་སྣང་བ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་ཆུ་ཡིས་སྟོང་ལ། ཆུ་མེད་པ་ཉིད་ཆུར་སྣང་སྟེ། ཆུར་སྣང་བ་དང་ཆུ་མེད་པ་གཉིས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ན་རང་བཞིན་མེད་ལ། རང བཞིན་མེད་པ་ཉིད་སྣང་བའོ།།སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐ་མི་དད་དོ། །དཔེར་ན་བུད་ཤིང་དུ་མ་མེས་བསྲེགས་ན་མེའི་ངོ་བོར་གཅིག་སྟེ། དེ་ནས་བུད་ཤིང་ཟད་པ་དང་མེ་ཉིད་མི་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་རིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་ མ་གྲུབ་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་གནས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མི་གནས་པ་ཡང་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག་པའམ། སྒྲོ་སྐུར་གཅད་པའམ། དྲང་བའི་དོན་དུ་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། མཁས་པས་བཙལ་བའམ། ངེས་པའི་དོན་དུ་དེ་ཉིད་མི་གནས་ཏེ། རྣམ་གཅོད་དང་། ཡོངས་གཅོད་དང་། སྒྲོ་འདོགས་དང་། སྐུར་བ་འདེབས་པ་ཡང་མི་གནས་ལ། ཞེན་པ་མེད་ཅིང་དགག་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་མེད་ལ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་མི་གནས་པ་ནི་སོ སོར་རྟོག་པའོ།།སྒྲོ་སྐུར་དང་ཞེན་པ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སྒོམ་པའོ། །དོན་ཐམས་ཅད་ཆད་པར་ལྟ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་བེམས་པོར་གྱུར་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དྲི་མའོ། །སྒྲོ་སྐུར་མེད་པ་དང་། ཞེན་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་མི་དམིགས་ པ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་བའོ།།དཔེར་ན་སྐྱེ་བོ་མིག་དག་པ་མཁས་པ་ཅིག་ནམ་མཁའ་ལ་ལྟ་བ་ན་མིག་དག་པས་སྐྲའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ལ། མཁས་པས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྒྲོ་ འདོགས་པའམ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་མི་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་གང་ཡང་མི་གནས་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་སྐུར་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་དམིགས་ པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་སྟེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ན་མི་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོར་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
现相本身之外别无空性，空性本身之外亦别无现相。譬如阳焰现为水时，即是无水，无水即现为水，现水与无水二者无别。如是现相本身即无自性，无自性即是现相。现相与无自性空性不相异。
譬如众多薪木为火所烧时成为火之本性为一，其后薪尽则火亦不住。如是种种现相以理成空性后，事物不成立而空性亦不住。如是不住二者时，二者不成立时，无二亦不成立。
是故为遮他执，或断除增损，或作权说而说空性及无生，若智者寻求或就了义而言，彼性不住，遮诠、表诠、增益、诽谤亦不住，无执著、无遮立、无等持与后得二者，不住即是观察。无增损及执著、无作意即是修习。见一切义断灭而无所体验成为无情即是修习之垢。
以无增损、无执著之般若波罗蜜，以三轮清净而不缘五度，利益有情即是见地。譬如具净眼之智者观空，因眼清净故不见发轮等任何相，智者亦不作有无增损诽谤。如是一切法以自性无生之本性，有无皆不住故，不住于有无增损即是真实智。
如幻及极无住之悲即是无缘大悲，以作意一切法皆不可得故为无缘大悲。此为大乘略说。


 །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་པས་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་རྟོགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི་མ་རྨོངས་པ་སྟེ། ལུང་དང་རིགས་པ་དང་། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །གཞན་ཡང་དཀའ་བ་མེད་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལམ་དུ་བྱེད་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ མེད་པའོ།།རྒྱུ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པའོ། །འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ན་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཁྱད་དུ་འཕགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱུན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ ཀྱི་དོན་ནི་གསུམ་ཡིན་ཏེ།།རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང་། །ཐབས་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུའི་རྒྱུད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ནོ། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་པོ། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ལྔ་སྟེ། བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ དང་།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་གོང་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་དོ། །དེ་དག་ལས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ནས་རིམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་དང་། ། རྫོགས་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་གཉིས། །རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཆོས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། ནང་ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། ཡོངས སུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ།འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་བཅོས་མ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་མ་བཅོས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是将波罗蜜多宗的所有要义略摄而说。其后还要宣说果位金刚乘。如是说道：
"义虽一而无迷惑，
方便多且无艰难，
为利利根所宜故，
密咒乘为最殊胜。"
如是所说，虽然胜义谛无有差别，但波罗蜜多乘是迷惑的，因为是依教理而作决定了解。金刚乘则无迷惑，因为是依教理及上师口诀而亲身体验。又无艰难，因为以大乐为道。波罗蜜多乘则是舍离及无所体验。因以因为道故为因乘，以果为道故果乘殊胜。
金刚乘复有三种：因续、方便续及果续。如是说道："续者即相续，续义有三种：因与自性果，方便三种相。"因续即金刚持种性有情，果续即大手印成就，方便续有五：事续、行续、瑜伽续、无上瑜伽续、极无上瑜伽续。其中从瑜伽续、无上瑜伽续等说二次第。
如《喜金刚》所说：
"生起次第及，
圆满次第二，
依于二次第，
金刚持说法。"
生起次第有二：外生起次第与内深奥生起次第。圆满次第有三：圆满次第、究竟圆满次第及本性次第。如是灌顶亦有二：世间有为灌顶与出世间无为灌顶。


 །བཅོས་མ་ལ་གསུམ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དང་། གསང་བའི་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ངོ་། ། མ་བཅོས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཞི་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་དབང་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གསང་བ་མཆོག་ནི་གཉིས་པ་ཡིན། །གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ནི་ལུས་དག པར་བྱེད་པའོ།།གསང་བའི་དབང་ནི་ངག་དག་པར་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ནི་ཡིད་དག་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི་མན་ངག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། སློབ་ དཔོན་གྱི་དབང་དང་།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དབང་པོ་ཐ་མའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་གཉིས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །གསང་བའི་དབང་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་ནི་ནང་ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་ རིམ་པའོ།།རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབྱུགས་དབྱུང་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དབང་པོ་འབྲིང་པོའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དབང་པོ་རབ་བོ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ།དབང་པོ་རབ་ཀྱི་ཡང་རབ་པོ། །དེ་ནས་ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ལུས་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཆུའི་དབང་དང་། ཅོད་པན་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། དྲིལ་བུ་དང་། མིང་དང་། རིགས་གསུམ་གྱི་དམ་ཚིག་དང་། སྣོད་དུ་བྱ་བ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ལུང་བསྟན་དང་། དབུགས་དབྱུང་བ་དང་བཅུ་གཅིག་གོ། །དེ་ལ་ཆུའི་དབང་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འོད་དུ་ཞུ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་བ་ནི་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱེད་པ་ལྟར་འདིར ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆུས་མ་རིག་པའི་དྲི་མ་དག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་།ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དག་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
有为灌顶有三：阿阇黎灌顶、秘密灌顶、般若智慧灌顶。无为灌顶有二：法印和第四大手印。如是说道：
"阿阇黎灌顶为初，
秘密殊胜为第二，
第三般若智慧慧，
第四亦复如是然。"
阿阇黎灌顶是清净身，秘密灌顶是清净语，般若智慧灌顶是清净意，第四为口诀，是菩提心种子。
依上中下根器，外生起次第是三昧耶印，即阿阇黎灌顶与生起次第本尊瑜伽。下根者的事业印有二：如来授记和金刚持授记。秘密灌顶与如来授记是内深奥生起次第，金刚持授记是圆满次第。如来授记和金刚持授记是事业印，为中根者。究竟圆满次第是法印，为上根者。本性次第是大手印，为上根中之上根。
其后当说外生起次第金刚阿阇黎灌顶清净身：水灌顶、宝冠、金刚杵、铃、名号、三部誓言、成为法器、开许、金刚律仪、授记、授权等十一种。
其中水灌顶是不动佛本性之镜像智慧。一切如来融光之智慧甘露水灌顶，譬如清净外在污垢，此处亦以智慧水清净无明垢、烦恼障、所知障。应当了知，由此你将了知以何智慧清净无明。


 །ཅོད་པན་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རང་བཞིན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབུའི་གཙུག་ཏོར་གྱི་ས་བོན་ནམ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་འབྱུང་བའི་ས་བོན་དུ་སྟེར་བའོ།།རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ངོ་བོས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་དུ་རྡོ་རྗེ་སོར་བཅུ་གཉིས་པ་ལྟེ་བ་ཟླུམ་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ།།ལྟེ་བའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི་ཆོས་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཧ་ནི་ཧེ་ཏུ་ཡོ་ག་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའོ། །ུ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། ། ནི་ ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མི་གནས་པའོ།།པདྨའི་ཁ་ནས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ལྔ་ནི་པདྨ་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་འདོད་པ་སྐྱེ་བས་འཁོར་བ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་རྩེ་མོ་བཞི་དབུས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་ཕྱོགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ།སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཕྱིའི་དོན་མེད་དོ། །སེམས་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོང་པའོ། །རང་རིག་པ་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །མེ་ཏོག་གསུམ་གྱིས་ར་རྣམས་ལ་མཚོན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་ མེད་པ་དང་།སྨོན་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་མའི་ལག་ཏུ་གཏད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེར་བ་དང་། ངས་ཁྱོད་ལ་གཉིས་སུ་ མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དྲིལ་བུའི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། དགོངས་པ་སྔ་མའི་ཚུལ་གྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོར་བཅུ་གཉིས་པའོ། །ཁ་ཐུར་དུ་ བལྟས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ།།དབྱེར་མི་བྱེད་པའི་གནས་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དྲིལ་བུའི་སྟེང་དང་འོག་གི་ཆ་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་ཟུང་གིས་མཛེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
宝冠灌顶是宝生佛本性平等性智的自性灌顶，是未来时分成为佛陀顶髻种子或如意宝珠般生起殊胜功德之种子的赐予。
金刚杵灌顶是无量光佛本性妙观察智的自性，以十二缘起轮清净方式，十二钉金刚杵圆形中心表示远离一切边际的法界。中心的"吽"（ཧཱུཾ）字表征法性，"哈"（ཧ）为因瑜伽（ཧེ་ཏུ་ཡོ་ག）即离因无生，"乌"（ུ）为离分别，"昂"（）为无碍（ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ）即无住。
从莲花口生出的五股金刚杵，如从莲花生起般，因对轮回法生起欲求而清净轮回所生五蕴。四方金刚杵尖朝向中央尖端，表示一切法皆为心性，离心别无外境。心性本空，离能取所取。即自证，是如来授记。
以三花标示诸脉表三解脱门：即显示心性空性、无相、无愿，是金刚持授记。如是金刚交付弟子手中，表征一切法不二智慧自性，赐予不可分离智慧本性，意为"我授予你不二智慧"。
铃灌顶是成就佛本性事业究竟智的自性，依前述方式以十二缘起轮清净方式为十二钉。向下垂表征智慧莲花。为证悟不可分离处法源，铃的上下部分以双金刚链庄严。


 །སྒྲ་དཀྲོལ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་པར་འབྱུང་བས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ།སྒྲ་དེ་ཡང་བཙལ་ན་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རང་བཞིན་མེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དྲ་བ་དང་དྲ་ བ་ཕྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལ་དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཧ་ར་དང་ཧ་ར་ཨརྡྷ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕྲོག་པ་དང་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དྲ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་བཅོམ་པའི་རྟགས་སོ། །དྲ་བ་ཕྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་བཅོམ་པའི་རྟགས་སོ། །རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དེར་བརྟེན་པ་ལྷའི་ དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དང་།ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་བཀོད་པའོ། །སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནམ་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྟེང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གདོང་བསྟན་པའོ། །པདྨོ་ ལས་སྐྱེས་པའི་རྩེ་མོ་ལྔ་ནི་སྲིད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕུང་པོའམ།ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་རྩེ་མོ་རྣམས་དབུས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་ཕྱོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་མེད་དེ།སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པས་སྟོང་པ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །ར་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་གསུམ་མཚན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་ མེད་པས་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དྲིལ་བུ་སློབ་མའི་ལག་ཏུ་གཏད་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དང་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེར་བའོ། །མིག་གི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་དང་། མིང་མེད་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་མིང་དོར་བའོ། །ཕྱིས་ཀྱི་མིང་འདོགས་པ་ནི་མེ་ཏོག་གར་ལྷུང་བའི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་ལས་མིང་དྲངས་ནས་འདོགས་པ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་འོས་པའམ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
发出声音是方便与智慧的金刚杵与莲花平等相应。一切法缘起而生，故自性无生，若寻此声亦不可得，真实无自性，如是了知一切法无自性。
为显示三界一切本性为坛城，故有网与半网。所谓网与半网，即"哈拉"与"哈拉阿尔达"（ཧ་ར་དང་ཧ་ར་ཨརྡྷ），意为夺取与能夺取。网是降伏大烦恼的标志，半网是降伏小烦恼的标志。
为显示所依宫殿中能依天坛城，以及显示蕴界等为如来，故安置五方如来与天女手印。为显示空性与大悲不可分离的自性或因，故于其上显示智慧面。
从莲花生出的五尖，是从有为生起的五蕴或地等五大清净的五智本性五如来。四方尖端朝向中央尖端，表示蕴界处等一切法不离于心，心性离能取所取分别，是自证智慧，是如来授记。
以三花标示诸脉表三解脱门：即心性空性、无相、无愿，心性无自性，是金刚持授记。如是铃交付弟子手中，是赐予能诠声音与证悟法性之因。
眼灌顶是毗卢遮那佛本性法界智的自性，为表一切法无增益及无名，故舍弃前名。后赐名是从花落处本尊部族中取名授予，意为堪能或具缘无上菩提果位。


།དེ་ལྟར་དབང་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རིགས་ལྔའི་དབང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་རིག་པ་བཀག་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོར་བྱས་པས་ན་རིག་པའི་དབང་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། དེ་ནས་གཞན་ཡང་དྲུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དབང་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་གོ། །དྲིལ་བུའི་དབང་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལ་དྲིལ བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་རང་བཞིན་ཏེ།རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྒྲག་པར་བྱའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གོ། །ཕྱག་རྒྱ་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་རང་ཉིད་ཡི་དམ་ལྷའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་ནི་ རིགས་གསུམ་གྱི་དམ་ཚིག་གོ།།སྣོད་དུ་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷའི་རྣམ་པར་དག་པ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པའི་ལས་དང་། བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་གོ། །རྗེས་སུ་གནང་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གྱིས། །ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བཤད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བར་གྱིས་ཤིག་པའི་གནང་བ་སྟེ། དེ་དག་བྱ་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པར་བྱ བའོ།།རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དབང་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤངས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན་པས་ཟུང་ཤིག་པའི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་སྟེར་བའོ། །ལུང་བསྟན་པ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཚུངས་པའོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ། དབུགས་དབྱུང་བ་ནི་འདི་ནས་བཟུང་ནས་སླར་ངན་སོང་དུ་མི་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དབང་ཞེས་བྱའོ། །བུམ་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ན་བུམ་པའི་དབང་ཞེས་བྱའོ། །སླར་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང ཞེས་བྱའོ།།ཆོས་བཤད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཞེས་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是五种灌顶是五如来的本性，故称为五部灌顶。以五如来与五智的自性遮止无明而成为明的本性，故称为五种明灌顶。
随许之后，复有第六金刚萨埵灌顶。金刚部誓言金刚即是不二智慧双运所说，是你永不分离并应证悟的誓言。铃部誓言中的铃是八万四千法蕴的自性，作为能诠，你应向众生宣说，此为应证悟的誓言。印部誓言是证悟自身为本尊本性，此为誓言。这些是三部誓言。
成为法器是坛城真如、坛城清净、本尊真如、本尊清净、阿阇黎事业、修建坛城事业以及饮食等誓言。
随许是：为利一切众生，于一切众生，随诸种种调伏，转妙法轮。即是允许你为众生说法及授灌顶的许可，应知具有行持此等之缘分。
金刚律仪灌顶是舍弃外在苦行律仪，此不二即是你的律仪，为此义而授予金刚。授记是应了知：你即是金刚萨埵，与诸佛无异。授记是从今以后不再堕入恶趣。
此六者是金刚萨埵的本性，故称为金刚萨埵灌顶。因能趣入一切宝瓶事业，故称为宝瓶灌顶。因不再生于恶趣，故称为不退转灌顶。因具说法缘分，故称为阿阇黎灌顶。


 །ཡེ་ཤེས་ལྔའམ་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོར་ལུས་དག་པར་བྱེད་པས་ན་ལུས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་གཞན་ཡང་ལྷའི་སྒོ་ནས་ རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་གཞན་དབང་ལྷའི་ངོ་བོ་སྟེ།དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། མདོར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ནི། །སངས་རྒྱས་སྔར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་པས་ན་ཕུང་པོ་ ལྔ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འོད་དཔག་མེད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་བརྟགས་ཕུང་པོ་ལ་གཞན་དབང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ།དེ་ཡང་། གང་ལ་གང་གིས་རྒྱས་བཏབ་པ། །དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བས་ཕུང་པོ་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔས་རྒྱས་བཏབ་པའི་དུས་ན་ཕུང་པོ་ལྔར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ཏེ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ཡང་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་སྐུ། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་གསུང་། མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཐུགས། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནི་ཡོན་ཏན། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ནི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐ་དད་གཞན་ དབང་ལྷའི་རྣམ་པར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་།རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཞི་ལ་མི་བསྐྱོད་པས་བཏབ་སྟེ། དེ་ཡང་། གང་དང་གང་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ། །དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་པས་གཞན་དབང་ལྷར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་སྤངས་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ་གཟུངས་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པས།སྟོང་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་སེམས་ཉིད་རང་རིག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་ དབྱུང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因为以五智或五部的本性清净身体，故称为身清净。这是略说生起次第金刚阿阇黎灌顶。
现在，还要从本尊门中了知：蕴等遍计所执是依他起本尊本性。如是说道："略说五蕴，先前即是诸佛所称，一切界处，即是菩萨最胜坛城。"因此，五蕴是五佛的本性：色蕴是毗卢遮那，受蕴是宝生，想蕴是无量光，行蕴是不空成就，识蕴称为不动佛。
为断除对蕴等的执著，以五如来印持遍计所执蕴的依他起。如说："何者以何印持，即成彼彼之本性。"当五蕴被五如来印持时，即离五蕴执著，而证悟为五如来。
五如来也非各别：毗卢遮那是身，无量光是语，不动佛是意，宝生是功德，不空成就是事业。如是为遮止于无差别中执著差别依他起本尊相的执著，及为证悟唯识故，以不动佛印持四者。如说："以何印持于何者，即成彼彼之本性。"以不动佛识蕴法界智印持毗卢遮那等四者，断除执著依他起本尊的执著，断除能取所取分别，以能取所取分别空圆成实而证知心性自证，此即如来授记。


།དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པར་འཛིན་ཅིང་རྟོག་པས་སྐྱོ་ཞིང་དུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་མི་བསྐྱོད་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་ གཟུང་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་མེད་པར་ངལ་སོས་པའམ་དབུགས་དབྱུང་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་རིག་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་ཡོད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཟུག་རྔུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དཔེར་ན་ལྕགས་ ལས་བྱས་པའི་སྒྲོག་དང་།གསེར་ལས་བྱས་པའི་སྒྲོག་ལ་རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འཆིང་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་འཛིན་པ་དང་། ནང་སེམས་ཉིད་རང་རིག་པར་འཛིན་པ་ལ་བཟང་ངན་ཡོད་ཀྱང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཟུག་རྔུ་ལ་ཁྱད་མེད་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེན་ པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྒྱས་བཏབ་སྟེ།དེ་ཡང་། གང་ལ་གང་གིས་རྒྱས་བཏབ་པ། །དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས་སེམས་ཉིད་ སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། སྙིང་པོ་བརྟན་ཕྱིར་ཁོང་སྟོང་མིན། །མི་ཆོད་མི་ཕྱེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །མི་ཚིག་པ་དང་མི་ཉམས་པས། །སྟོང་པ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྟོག་པའི་མཐའ་བསལ་ལ། མི་ བསྐྱོད་པས་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་བསལ་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་སྟེ།སེམས་ཉིད་རང་རིག་པའི་ཞེན་པ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱས་ཏེ་དབུགས་དབྱུང་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་དབང་པོ་ཐ་མ་མདོར་བསྟན་པའོ། ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གསང་བའི་དབང་གིས་ངག་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གསང་བའི་དབང་ནི་དང་པོ་སློབ་དཔོན་གྱི་གསང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
对于执著并分别毗卢遮那如来、宝生如来等，以及蕴、界、处等而感到疲惫痛苦的人们，应当了知不动佛即是心的本性。因为远离分别和能取所取的执著而得到休息或解脱，故称为如来授记。
虽然没有能取所取的分别，但仍有执著唯识的执著，因此在分别的刺痛上并无差别。譬如铁制的枷锁和金制的枷锁，虽然材质有别，但在束缚上并无差别。如是，虽然执外境和执内心自证有好坏之分，但在明显执著的分别刺痛上并无差别。
为断除此执著，以金刚萨埵印持识蕴本性不动佛。如说："何者以何印持，即成彼彼之本性。"以金刚萨埵空性印持不动佛，应证悟心性即空性。
又如是说："为坚固心要非空虚，不断不坏为其相，不焚不坏故，称为金刚空性。"金刚萨埵空性遣除分别边，不动佛遣除断灭边，二者双运即是金刚持授记。将心性自证的执著本身变为无自性而得解脱，称为金刚持授记。
以上是外生起次第，为下根者略说。此后，还要宣说以密灌顶清净语的甚深生起次第，其中密灌顶首先是上师的密。


 །ཡུམ་དང་གཉིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱས་ཏེ། མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོས་ཏེ།ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པ་ལས་འོད་དུ་ཞུ་བའི་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སློབ་མ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གསང་བའི་དབང་ལ་གཉིས་ཏེ། རྗེ་བཙུན་གྱི་གསང་བའི་དབང་དང་། རྗེ་བཙུན་མའི་གསང་བའི་དབང་ངོ་། །རྗེ་བཙུན་གྱི་གསང་བའི་དབང་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ལས་ལྕེས་བླང་བར་བྱའོ། །རྗེ་བཙུན་མའི་གསང་བའི་དབང་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པདྨ་ནས་ལྕེས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། ལག་ཏུ་བླང བར་མི་བྱ་ཞིང་།།ཉ་ཕྱིས་དུང་ཆོས་དག་ཏུ་མིན། །མི་འཆི་ལྕེ་ཡིས་བླང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལྕེ་ཁོ་ནས་བླང་བར་བྱའོ། །ངག་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འོད་དུ་ཞུ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སློབ་མའི་ལྕེ་ལ་གཞག་པས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ནུས་པ་དང་ ལྡན་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་པའམ།བཟའ་བྱ་དང་བཟའ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། བཏུང་བྱ་དང་བཏུང་བྱ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་བཅོམ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །གསང་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱི་གསང་བ་ལས་བྱུང་བས་ན་གསང་བའོ། །འདིའི་དོན་གཉིས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བྱིན་པས་ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པ་འབྱིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།ད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བའི་ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞིར་འདུས་ཏེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོ་དང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ།།དེ་ལ་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རིམ་པ་གཉིས་འདུས་ཏེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དུས་སུ་ཐ་མལ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གསུངས་པས་ལྷའི་ངོ་བོར་བསྒོམ་ཞིང་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་བོ་ལ་ དང་ཀཀྐོ་ལ་སྲུབ་ཅིང་བསྲུབ་པའི་སྤྱོར་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བའང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་ལྔ་རུང་སྟེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ནང་ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རིམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་ན་ རིམ་པ་བཞིར་འདུས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དཔེའོ།

我来为您翻译这段藏文：
与佛母双运生起次第作为本尊瑜伽，加持虚空密处后入定。从自心种子放光，迎请十方一切如来融入其中，由此融化为光明的二者所生之菩提心应当赐予弟子。
密灌顶分为两种：尊者密灌顶和尊母密灌顶。尊者密灌顶是以舌取金刚杵的菩提心。尊母密灌顶是以舌取莲花的菩提心。如是说道："不应用手取，非用贝壳法器，应以不死舌取。"因此唯应以舌取之。
清净语业是将一切如来融化为光明的菩提心置于弟子舌上，使息增等咒语获得力量成就，或者摧毁可食与不可食的分别，可饮与不可饮的分别，使其无自性。密是从方便智慧二者的秘密中生起，故称为密。应当了知此义赐予二者的精华，即是生起无二的方便智慧。
现在为显示如来授记的甚深生起次第和圆满次第等，摄为四种次第：事业印、法印、大手印和三昧耶印。其中就上根者而言，事业印摄二次第：在修事业印时以平常想而说法，观想为本尊身并加持虚空密处是外生起次第。然后以波罗和咖果摩擦的方式，如来授记也成为金刚持五种授记，亲证俱生智慧自证是内甚深生起次第。如是事业印具足二种次第，摄为四种次第，事业印是比喻。


།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལམ་མོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་འབྲས་བུའོ། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ནི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་དང་། ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་སྟོན་ པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱུང་བའོ།།དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ལུས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལུས་ལས་བྱུང་། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ངག་ལས་ཏེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིད་ལས་སོ། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་དུ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་སོ།།ཕྱག་རྒྱ་ནི་དེས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ། དྲག་པོའི་དབང་དང་། དབང་བསྐུར་ངན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་དབང་བསྐུར་རོ། །དེ་ལ་དྲག་པོའི་དབང་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱིའོ་བྱེད་པ་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆའི་སྐབས་ སུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་དགའ་བའོ།།དེ་ལ་སྲུབ་དང་བསྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཕྱི་གཟུང་བའི་རྟོག་པས་སྟོང་ལ་ནང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནོར་བུའི་གྲོང་དུ་ཕྱིན་པ་ ལས་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་དགའ་བྲལ་ལོ།།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟུང་བ་ལས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །འདིར་ཡང་། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་མི་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་ལྟ་ན། མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་དབུས་སུ་ནི། །མཚོན་བྱ་ཤེས་ནས་བརྟག་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པས་ནི་མཆོག་དགའ་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་དབུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས པའི་དགའ་བ་མཚོན་ནས་འདོར་བའོ།།དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་ལོ། །དེ་ཡང་དྲག་པོའི་གཞུང་གིས་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། སྒྲའི་ངེས་པར་གཟུང་བ་དྲུག་པས་གཉིས་ཀྱི་བར་ནས་གང་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་གཟུང་བ་སྟེ། མཆོག་དགའ་དང་དགའ་བྲལ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ངམ་དབུས་ནས་གཙོ་ བོར་གྱུར་པ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
法印是圆满次第即道。大手印是圆满圆满次第即果。三昧耶印是显示等持与后得、法身与色身无二双运的自性次第，是为利他而生起。
其中首先应当宣说事业印能清净身体。关于这点，如是说道："事业印从身生，法印从语生，大手印从意生，三昧耶印遍一切。"这是身业。印是因为它能表示彼义。
事业印又分三种：猛烈灌顶、劣灌顶和正确灌顶。其中猛烈灌顶是外道的，在做拥抱等行为时有能取所取分别的种种刹那即是喜。在摩擦运动时，外离所取分别而内有能取意识，是异熟刹那即胜喜。菩提心至宝城时，离能取所取分别的圆成实智是离系刹那即离喜。然后菩提心坠落时，具有能取所取分别的意识是离相刹那即俱生喜。
对此若说："第四亦复如是"表示应知有分别与无分别即是如此。那么如此说来："胜喜与离喜之中，了知所表而观察。"此说在胜喜与离喜之中表示俱生喜而舍弃。因此与你的论典相违。这也是猛烈论典如是认为：以第六声的确定所取，在二者之间取其主要者，即在胜喜与离喜二者之中或中间，主要的是离喜。


།དེ་བས་ན་དགའ་བྲལ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོག་གི་མཐའ་དང་དགའ་བྲལ་དབུས། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཧེ་རུ་ཀ་། ཞེས་གསུངས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་མཆོག་དགའ་དང་དགའ་བྲལ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དྲག་པོའི་སྦྱོར་ བའི་གཞུང་གིས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ཡང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དང་པོ་དགའ་བྲལ་ཏེ། དེས་ན་དགའ་བྲལ་ཡང་ཡིན་ལ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་མཆོག་།མཐའ་དགའ་དང་པོ་ཉིད་དང་ནི། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་ ལྟར།།དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། དཔེར་ན་མར་མེས་མུན་པ་བཅོམ་ནས་གསལ་བར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་བཅོམ་སྟེ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསལ་བར་བྱེད་ པ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་མ་དགའ་བྲལ།དགའ་བྲལ་གྱི་དང་པོར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་པས་སྣ་ཚོགས་བཤད། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལས་བཟློག་།བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟ་བ་ཉིད། །བདག་གིས་བདེ་བ་ ཟོས་པ་ཡི།།རོས་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པ་བརྗོད། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་གོང་དུ་གསུངས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཟོས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། ཕྱིས་བཞི་པ་དགའ་བྲལ་གྱི་དུས་ན་ གྲོགས་ནི་གོང་མ་ལ་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པ་སྟེ།རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་གྱིས་མི་རྟོག་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དྲག་པོའི་སྦྱོར་བའི་གཞུང་གིས་རྣམ་པར་ཉེད་པ་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དགའ་བྲལ་ནི་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་སྐད་དུ། སྣ་ ཚོགས་དང་པོ་དགའ་བ་ཉིད།།རྣམ་སྨིན་ལ་ནི་མཆོག་དགའ་ཉིད། །རྣམ་ཉེད་དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཉིད། །མཚན་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་དེས་དགའ་བྲལ་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་ཉེད་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་ དགའ་བྲལ་ཡང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་། དང་པོར་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡང་གནོད་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ ནི་འཁོར་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此若问是否离喜才是主要的？经中说道："胜喜边际与离喜中，空与非空黑日嘎。"这表明应当了知俱生在胜喜与离喜二者之中。
又猛烈瑜伽论典并非如此，这也是依胜喜最后的俱生而言，首先是离喜，因此既是离喜又是最初。若问如此，经中说道："俱生自性即殊胜，最后喜与最初性，如同黑暗中明灯，如是汝当生信解。"这说明俱生是金刚持的本性，譬如灯光破除黑暗而显明一样，能表示譬喻的俱生破除无明黑暗，所表示义的俱生显明，即是胜喜最后的离喜，应知离喜之初即是俱生。
又说："拥抱与亲吻等，种种相状说种种，异熟则是彼相反，乐智即是月性质。我以享用乐，味即说离系，离相三中外他者，断除贪与离贪相。"此语说明前述享用俱生即是体验，后来第四离喜时伴随即是观察思维前者，是分别性而非成就无分别。
又猛烈瑜伽论典说虽然离系具有分别也无妨碍，因为所要成就的离喜是无分别。对此经中说道："种种最初即是喜，异熟即是胜喜性，离系即是离喜性，离相即是俱生性。"此说明离喜就是离系刹那。由于离系具有分别，应知离喜也具有分别。
同样，其他经中说："最初喜为轮回相，如是胜喜轮回性，离喜亦为轮回性，第三俱生则非有。"这也是破斥，因为轮回即是生死。


།འཁོར་བ་ནི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་ན་དགའ་བྲལ་ཡང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དྲག་པོའི་གཞུང་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་དགའ་བྲལ་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་བརྒྱུད་ནས་གྲངས་ཀྱི་གསུམ་པ་ལ་ བཤད་ཀྱང་དོན་གྱིས་བཞི་པ་ལ་གོ་བར་བྱའོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གྲངས་ཀྱི་བཞི་པ་ལ་བཤད་ཀྱང་དོན་གྱིས་གསུམ་པ་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དག་ལས་ཡང་དག་དབང་བསྐུར་གྱི་རིམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསུམ་པ་ལ་མ་བཤད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ ཡིན་ཏེ།གླེགས་བམ་ལ་མཁས་པ་ཕྱི་རོལ་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་རྣམས་བླ་མ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྒྲ་ཡིས་ཚིག་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། ཚད་མའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་དབང་ཟ་བར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་དགག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དུ་དཀྲུགས་པའོ། །བླ་མ་ལ་མ་ལྟོས་ན་སྐྱོན་ ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན།དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། དངོས་གྲུབ་བླ་མའི་རྗེས་འབྲངས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། བླ་མ་མཉེས་བྱས་ཡང་དག་འདོད་པ་བླ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་དགག་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་དབང་བསྐུར་ངན་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ ཕྱི་རོལ་གྱི་འོ་བྱེད་པ་དང་འཁྱུད་པ་ལས་གཟུང་བ་དང་།འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་བོ་ལ་དང་ཀཀྐོ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་ཕྱི་གཟུང་བའི་རྟོག་པས་སྟོང་ལ་ནང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ སྟེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ།།རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་དཀྱིལ་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀུནྡ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སླེབ་པར་གྱུར་པ་ལས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྟོང་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་རིག་པ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ།།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁུ་བ་ལྷུང་བ་ལས་བདེ་བ་ཉམས་ཏེ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་པ་ལས་གཟུང་འཛིན་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའོ། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བཞི་པ་དགའ་བྲལ་རྟོག་བཅས་དང་ གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་སྟེ།ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་སྟེ་དམན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于轮回是分别念的本性即迷乱，因此应知离喜也具有分别。因此依据猛烈论典所要成就的离喜也将衰损。因此虽然离喜之喜按次第解释为第三，但实际应理解为第四。虽然俱生按次第解释为第四，但实际应了知为第三。
那么为何诸续部中未将真实灌顶次第的俱生解释为第三呢？这并非如此，为了遮止那些精通经典的外道等学者不依止上师而仅从文字确定词义，以量确定义理后窃取密咒甚深义理，所以在续部中搅乱次第。若问不依止上师有何过失？如经中说："成就随顺上师说"以及"善悦上师求真实"等语。这是破除猛烈瑜伽的教示。
接下来还要说明不善灌顶。其中从外在亲吻拥抱而有能取所取分别，是种种刹那即喜。然后从薄荷与迦俱罗平等结合，外在空离所取分别而内在具有能取本性，是异熟刹那即胜喜。金刚宝珠中心以世俗如白莲，胜义乐性遍满。
从菩提心充满而了知能取所取空性之心圆满成就，即是离相刹那，是俱生喜。之后从菩提心精液下降而乐受减退，具有分别而成为能取所取意识的离系刹那，即是离喜之喜。第四也是如此。
所谓"第四离喜具分别，第三俱生无分别，应当如是了知"，这是如来开许，是甚深生起次第。如来开许也是主张唯识而低劣。


 །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་པའི་གཞུང་ ཞི་བ་དང་རིག་བྱེད་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཅི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། ཞི་བ་ངེས་པར་བསྒྲགས་པའི་ལྷ་མོས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས། ལྷ་མོ་རིན་ཆེན་གྲོང་ཁྱེར་འདིར། །པདྨའི་ཟེའུ་འབྲུར་ཞུ་བར་འགྱུར། །མཉམ་འདུས་དྲག་པོ་ཞི་བ་མཆོག་།དེ་ཉིད་ནུས་ པ་མཆོག་གི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དབང་བསྐུར་བར་ངེས་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་མུ་སྟེགས་པ་དང་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་གཞུང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་བསྐུར་བའམ་དམན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན གཤེགས་པས་དབུགས་དབྱུང་བའི་དབང་བསྐུར་ངན་པ་བསྟན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་སེམས་ཅན་བློ་དམན་པའི་ལས་དང་པོ་པ་དྲང་བའི་དོན་དུ་སྟོན་པའོ། །དེ་བས་ན་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་ངེས་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ངེས་པའི་དོན་ཡང་དག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པ་ རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཐོག་མར་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱ་བའོ་བྱེད་པ་དང་འཁྱུད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བོ་ལ་དང་ཀཀྐོ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་སྲུབ་པ་དང་བསྲུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། དགའ་བ་དང་པོའོ། ། དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཨེ་ཡི་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་གང་། །དབུས་སུ་ཝཾ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་།ཅེས་གསུངས་པས། དགའ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འོ་བྱེད་འཁྱུད་པའི་བྱ་བ་གཅིག་པུ་ལ དགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་འདོད་རྒྱལ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ལས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁྱུད་པ་དང་འོ་ བྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ།དེ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བྷ་ག་དང་ལིངྒ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་སྲུབ་དང་བསྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དགའ་བར་རིག་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
为什么这样呢？因为与外道论典寂静派和吠陀派相符合。若问寂静等派中是否有这样的说法？有的。如《寂静决定宣说天女请问续》中说："天女于此珍宝城，莲蕊中当融化时，等聚猛烈寂静胜，彼即力中最殊胜。"等明确宣说灌顶。
因此这是与外道共同的宗义，而非佛教论典。所以称为灌顶或低劣。那么若非真实，为何如来开许宣说不善灌顶呢？这并非如此，这是为了引导根机低劣的初业众生而作权宜说示。因此是权宜之义而非了义。
接着还要宣说了义真实灌顶次第即金刚持的开许。首先从外在亲吻拥抱开始，到薄荷与迦俱罗平等结合的搅动结合时，能取所取分别意识是种种刹那，即第一喜。
如经中说："具足妙好伊形相，中央庄严以满字，一切安乐之所依，佛陀珍宝之宝箧。"由此说明，为了了知一切喜乐是法界所生，故非仅是亲吻拥抱之行为的喜乐。这也非随意为之，经典中有略说、广说和极广说。
其中略说："拥抱与亲吻等，种种相状广宣说。"即从拥抱亲吻开始，"等"字所表示的阴户与男根平等结合的搅动结合，应知即是喜乐。


 །འོ་ན་ཅི་སོགས་པའི་སྒྲའི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོན་ པ་ལ།།ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་དག་འཁྱུད། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །སློབ་དཔོན་དབང་དུ་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ནི་དགའ་བ་དང་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོ་ལ་དང་ཀཀྐོ་ལ་མཉམ་སྦྱོར་བའོ། །དེས་ན་དགའ་བ་ དང་པོ་ཡང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འོ་ན་ཅི་དགའ་བ་དང་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང་། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དབང་ནི་བཞི་ཡི་ གྲངས་ཀྱིས་ནི།།དགའ་བ་ལ་སོགས་རིམ་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ནི་དགའ་བ་སྟེ། བོ་ལ་དང་ཀཀྐོ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཆུའི་དབང་ལ་སོགས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་བཤད་པ་དེ་དགོས་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱི་ བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་དའི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་ལ་དོན་དམ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྣམ་པར་ སྨིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་འགྲུབ་པའོ།།དེ་ཡང་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལས་བཟློག་།བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ ལས་བཟློག་པ་སྟེ།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་ནོ། །གཟུང་འཛིན་ལས་བཟློག་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རང་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །འོན་ཏེ་འདི་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་ དགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་བཤད་པ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་ཐོབ། །སྣ་ཚོགས་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། །སྟོན་པས་སྨྲས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ཟུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
那么，如何理解"等"字所表示的平等结合呢？为了理解这点，广说道："于十六岁智慧女，双手善为作拥抱，金刚铃杵平等合，阿阇黎灌顶善宣说。"由此说明阿阇黎灌顶即是第一喜，"金刚铃杵平等合"是指薄荷与迦俱罗的平等结合。因此第一喜也应从平等结合中理解。
那么，如何从阿阇黎灌顶的偈颂中理解成就第一喜呢？为此极广说道："阿阇黎密及智慧，第四灌顶亦如是，由此四种灌顶数，当知喜等诸次第。"由此说明，阿阇黎灌顶即是喜，应从薄荷与迦俱罗平等结合中了知。
若问：那么所说的水灌顶等阿阇黎灌顶是否成为必要？不是的，那是外生起次第，非圆满次第。
其后，世俗菩提心如白色茉莉花，以胜义乐的自性住于金刚宝珠中，于离能取所取的智慧自证圆成实的体验，即是异熟刹那的胜喜成就。这也应从略说和广说两方面来理解。
其中略说："从彼异熟转，甚深乐智慧。"由此说明从彼异熟转，"彼"是指种种能取所取。从能取所取转即是离能取所取的圆成实自证，是异熟刹那即胜喜。
若问：这也是异熟刹那而非胜喜吗？为了理解胜喜，广说道："真实获得胜喜时，于离种种刹那中，导师所说大勇士，当持大乐善摄受。"这是说离种种，种种即是诸多相。


 །དེ་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཆེན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། །བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་ཅན། །ཡན་ལག་མེད་པའི་རྩིས་ལས་འདས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན པོའི་འཁོར་ལོའི་ཡི་གེ་ཧཾ་འོད་དུ་ཞུ་ནས་བཅུ་དྲུག་གི་ཕྱེད་བརྒྱད།བརྒྱད་ཀྱི་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་བཞི་སྟེ། གཉིས་ཀཀྐོ་ལར་ལྷུང་ནས། གཉིས་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་ཁ་དང་། མཛེས་མའི་སྤྱི་བོ་ན་མཉམ་པར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། གཉིས་གནས་གཉིས་ནི་མཉམ་པའི་དབུས། །རྡོ་རྗེ་ ནས་ལྷུང་པདྨར་རེག་།མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ནས་ལྷུང་བ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་ལ་རེག་པ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུས་རྒྱས་གདབ། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་ཐིག་ལེ་གཉིས་ལྷུང་ནས་གཉིས་མཉམ་པར་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་རིགས་ཀྱི་བདག པོའི་ཁ་ན་གནས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ།རང་རིག་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཐབས་སོ། །མཛེས་མའི་སྤྱི་བོ་ན་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་རྒྱུ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས་རྟག་པའི་མཐའ་བསལ་ནས་ཉམས་ སུ་མྱོང་བ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་དོ།།ཡང་མི་བསྐྱོད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས་ཆད་པའི་མཐའ་བསལ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ སྙིང་རྗེ་དང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ཉིད་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ། །བཅོ་ལྔ་ཆ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ཟླ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་འགྱུར། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ ཨཱ་ལིའི་གཟུགས།།རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དེ་ཡི་ཆ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཟླ་བ་ཡོངས་སུ་གང་བ་བཅུ་དྲུག་ལ་བཅོ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་ལྡན་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཚོན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལའི་གཟུགས་སོ། །ཱ་ལི་ལས་ཡི་གེ་ཨ་ནི་རྗེ་བཙུན་ཀྱེའི་ རྡོ་རྗེའོ།།ལྷག་མ་བཅོ་ལྔ་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །དེས་ན་བཅུ་དྲུག་པའི་ཨཿནི་ཚེག་དྲག་སྟེ། ཐིག་ལེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
离彼刹那即是异熟，即胜喜。现为显示俱生，大续《幻化网》中说："具十六半半明点，超越无支之计数。"这是说大乐轮中的字母吽融为光明，十六之半为八，八之半为四个明点，其中二点落于迦俱罗，二点平等安住于种姓主之口及妙女顶。
又如是说："二住二平等中央，金刚降落触莲花，不动金刚由降落，触及金刚与莲花，因上果印作印持，果上因印亦印持，此即大乐之王者。"由此说明两个明点降落，两个平等安住。其中住于种姓主口中的是不动佛，即自证体验是方便；住于妙女顶上的是金刚萨埵，即空性无自性是智慧。
果位金刚萨埵印持因位不动佛，遣除常边后使体验本身成为无自性。又不动佛印持金刚萨埵，遣除断边后使无自性本身成为体验。如是则为体验与空性双运。即此即是金刚萨埵、空性、大悲、方便智慧无二，称为不住二边。
为他成就此义，有略说、广说及极广说。"十五分之自性月，成为菩提之心要，大乐阿里之形相，瑜伽母众彼之分。"此说圆满十六月具足十五功德而表菩提心，菩提心即大乐，是阿里迦里之相。阿里中字母阿是至尊吉祥金刚，其余十五是诸天女种子。因此第十六阿：即顶点，成为二明点。


 །དེ་བས་ན་ཟླ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཨ་ལིའོ། །ཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་ཐིག་ལེ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ ཨཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་ལ་རྗེ་བཙུན་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེ་ན།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། གང་ཕྱིར་བཅུ་དྲུག་ཆ་མེད་པ། །འབད་པས་ཀུན་གྱི་ལྷག་མ་སྤངས། །དོན་གྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨཱ་ལི་བཅོ་ལྔས་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ ས་བོན་བྱེད་ལ་བཅུ་དྲུག་པའི་ཨཱ་ལི་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ།དོན་གྱི་བྱ་བའམ་འགག་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ནས་རྗེ་བཙུན་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐིག་ལེ་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། གཉིས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། མཆོག་གི་ མཐའ་དང་དགའ་བྲལ་དབུས།།སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཧེ་རུ་ཀ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དབུས་སུ་རྗེ་བཙུན་ཧེ་རུ་ཀ་ནི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཐིག་ལེ་གཉིས་སོ། །འོ་ན་སྟོང་པའི་སྒྲས་ཐིག་ལེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་ཡང་སྔགས་བཏུ་བའི་ལེའུ་ལས། ཨུཤྨ་ རྣམས་ཀྱི་བཞི་པ་ལ།།རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཡིས་བརྒྱན། །སྟོང་པས་མནན་ཅིང་སུམ་འགྱུར་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པས་ཨུཤྨའི་བཞི་པ་ནི་ཧའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ནི་ཨཱུའོ། །སྟོང་པས་མནན་པ་ནི་ཐིག་ལེའོ། །དེ་བས་ན་ཐིག་ལེ་གཉིས་ནི་སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ མ་ཡིན་པ་སྟོང་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐིག་ལེའི་རྒྱ་དང་ལྡན་པའོ།།སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ཐིག་ལེའི་རྒྱ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་བས་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་ཧེ་རུ་ཀའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཧེ་ནི་རྒྱུ་སྩོགས་སྟོང་པ་ཉིད། །རུ་ནི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད། ། ཀ་ནི་གང་དུའང་མི་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཤྲཱི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཧེ་རུ་ཀའོ། །ཧེ་ནི་ཧེ་ཏུ་ཡོ་ག་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པས་ན་མ་སྐྱེས་པའོ། །རུ་ནི་རུ་པ་ཀ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའམ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཀ་ནི་ཀ་ཀོ་ཏི་སྟེ་ཞེས་བྱ སྟེ།རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，月即是菩提心，大乐即是阿里。应知第十六阿里即是二二明点。若问：为何十六阿里是至尊吉祥金刚自性之大乐？为明显显示此义，广说道："以何故十六无分，精进断除一切余，因不作诸义利故。"此说十五阿里作诸天女种子，第十六阿里是无生，即无义利作用或无灭。故无生即是至尊吉祥金刚。
其次，若问至尊吉祥金刚如何了知为二明点？为成就二相，极广说道："最胜边际离喜中，空与非空即黑天。"因此在胜喜与离喜之中央，至尊黑天即是吉祥金刚二明点。
若问：如何由空字了知明点？如咒集品中说："乌史玛之第四上，金刚空行母庄严，以空压制成三倍。"此说乌史玛第四即是哈，金刚空行母即是乌，以空压制即是明点。因此二明点即是空与非空，非事物之空即具足金刚萨埵明点之印，非空即具足不动佛明点之印。故为双运即黑天。
又如是说："吉祥即是无二智，黑即因等性空性，如即离诸聚集性，嘎即于何亦不住。"故吉祥即是无二，即是黑天。黑（he）即是因瑜伽（hetu yoga），因无因故无生。如（ru）即是形相（rupaka），即无自性或离诸分别聚。嘎（ka）即是边际（kakoti），即不住常断等任何边际。如是双运无二相离之刹那即是俱生。


 །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁུ་བ་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་ལས་བདེ་བ་ཉམས་པ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་བཅས་ པར་གྱུར་པ་ལ་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ།དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའོ། །དགའ་བྲལ་ནི་དགའ་བ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྟོག་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་བཞི་པ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །དེ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ།།ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་མི་རྟོག་པར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དགའ་བ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་རོ་གཅིག་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། དགའ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ཕྱེ་བས་རྣམ་ པ་བཞི་རུ་འགྱུར།།ཞེའོ། །དེ་བས་ན་དགའ་བ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་སྟེ། མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ལ་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ་ལས་བདེ་བ་མི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་དང་རྟོགས་པ་སྟོང་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མས་ཕྱེ་བས་དགའ་བ་ བཞིའོ།།དེས་ན་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་སྟེ། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅོས་མ་ལས་མ་བཅོས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འབྱུང་སྟེ། དྲ་བའི་རྒྱུ་ལས་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་སྟེ། མེ་འདྲ་བ་ལས་མ་ཡིན་པ་ བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མ་བཅོས་པ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་གི་།བཅོས་མ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། མི་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་དང་གིས་འཇིག་།དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ནི་འཇིག་།ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ཡིན་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་མ་འདས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此后，由于菩提心精液下降而失去安乐，伴随能取所取分别念而生起的刹那即是审察刹那，即离喜之喜。为显示离喜即是有分别之喜与无分别俱生二者无二，故说："第四亦复如是。"此中第四即是离喜，"彼"即是俱生，"亦"即是离喜之喜。若以理观察，应知有分别与超越四边之无分别当摄为一。"如是"即表明应知离喜之喜虽有分别，亦如无分别之俱生。因此应知分别与无分别二者无别。此为金刚持息解圆满次第。
事印诸喜与俱生为一味，如是说："唯一大喜乐，分别成四种。"因此诸喜为一体性，为令未证悟者得证悟故，由示现事印而生起无分别乐，以及证悟空性心之殊胜刹那，由刹那分别而成四喜。故一切喜皆为刹那，称为同类果。此为略示事印之譬喻。
从造作的事印不生无造作的大手印，如从因生相似果，而非从不相似因生。如是从无造作的法印生大手印，而非从造作的事印生。如是说："人之手印坏，彼之智慧亦坏。"故非从事印生。
其次，更当显示法印。其中法印自性即是法蕴、界、处等种种众生，手印即是彼等自性不离俱生。


 །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་དགའ་བ་བཞི་ བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ལམ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཡང་དགའ་བ་བཞིར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་དགའ་བ་བཞི་ནི་དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེས་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་འདི་སྐད་དུ། ལྷ་དང་ མི་ཡི་བདེ་བ་ཡིས།།བསྡུས་བྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ ཉིད་རྐྱེན་ལས་དང་མ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་གི་།དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དགའ་བའོ། །དེས་ན། འཁོར་བ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་ནི། །མྱ་ངན འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པས། འགྲོ་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ན་འགྲོ་བར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་ཤེས་ ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཙམ་ན་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཞེན་པ་སྤངས་ནས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ།།འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཞེན་པ་སྤངས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཛིན་ པའི་ཞེན་པ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པས་དེ་ཡང་ཁྱད་པར་མ་དམིགས་ན་དཔེར་ན་ལྕགས་ལས་བྱས་པའི་སྒྲོག་དང་།གསེར་ལས་བྱས་པའི་སྒྲོག་གཉིས་རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འཆིང་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་པའི་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། གྱ་ནོམ་པ་ལ་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཟུག་རྔུའི་རང་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བྱ་སྟེ།ཡང་དག་ཏུ་ན་འགྲོ་བ་སྤང་བར་བྱ་བའམ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་མ་གྲུབ་སྟེ།འགྲོ་བ་སྤངས་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中，如同在事印之喻中显示四种喜乐一样，在法印道中也应当了知有四种喜乐。其中四喜是：如同在事印中第三刹那所体验的能表喻之俱生，由此表示所表义之俱生。如是说："以天与人乐，所摄金刚持，十六分之一，亦不能及之。"由此说明，从事印所表示的能表喻之俱生体验，更为殊胜的所表义之俱生智慧无分别无二，虽因业力与无明力而未证悟，但此俱生即显现为种种众生之自性，了知除此之外别无他物，此即种种行相刹那之喜。
因此说："舍弃轮回外，不得他涅槃。"即表明舍弃众生之外不能获得俱生，若能完全了知众生自性即是俱生，为断除执著众生之执著，应了知众生自性即是俱生。若于如是修习，当修习至究竟时，断除种种众生执著，证悟一切皆为俱生，此即异熟刹那之胜喜。
虽已断除种种众生执著，然仍有俱生执著之细微执著，若不见其差别，譬如铁制枷锁与金制枷锁，虽因材质有别，但在束缚上无有差别。如是，执著凡常种种众生之分别念与执著殊胜唯一俱生之分别念，虽有善念恶念之差别，但在执著分别念之刺性上无有差别，故应从执著俱生本身之执著中回转。实际上，既无众生可断，亦无俱生可成就，因为离众生外别无俱生。


 །མ་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་ཡང་རྟོགས་ན་འགྲོ་བ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཟུང་དུ་ འཇུག་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ།།དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དགའ་བྲལ་ལོ། ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་དང་རྗེས་ཐོབ་བོ། །དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པའོ། །ཡང་ན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོག པ་ཉིད་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ།རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡང་མཉམ་གཞག་གི་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དགའ་བ་བཞི་ཡང་དགོངས་པ་སྔ་མ་ བཞིན་དུ་དགའ་བ་རྣམས་གཅིག་གི་ངོ་བོ་སྟེ།རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཡང་། རྒྱུ་ཆུང་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད། །ཅེའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བས་དགའ་བ་ཆུང་ལ་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཏུ་རུང་བས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ལྟོས་ན་མ་བཅོས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་ན་བཅོས་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ དང་བཅས་པ་སྟེ་བཅོས་མའོ།།གཞན་ཡང་དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
虽然在未证悟的心识中显现为差别，但若证悟则众生即是俱生，俱生即是众生。如是断除众生与俱生二者之执著，无二智慧双运，即是离开相之刹那俱生喜。虽然在等持智慧中无二，但在后得位中有种种分别念及所取能取，此即遍净刹那之离喜。
为显示等持智慧与后得智慧二者，故说："第四亦复如是。"其中"第四"指离喜与后得。"彼"即是俱生，即等持智慧。或者后得分别念即是离四边，无自性。"如是"即是后得分别念亦如等持分别念。因此等持与后得无二而双运。
法印四喜也如前述意趣，诸喜为一体性，即异熟果。如说："因小果大故，说名为异熟。"因此，较事印之因所生喜小而能获大手印果，故为异熟果，称为异熟刹那之胜喜。
以上略示道法印圆满次第。法印相对事印而言是无造作，相对大手印而言是造作，具有遮遣与建立，故为造作。furthermore，从事印所表示的能表喻之俱生体验，因无所表义之俱生体验，故非成就大手印之支分。


 །ད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་མི་འདའ་བས་ན་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་བཀའ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཐའ་ཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་དང་བློན་པོ་གང་གིས་ཀྱང་འདའ་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ལས་མི་འདའ་བས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ལ།ཆེན་པོ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་ཆེན་པོའོ། །ཅི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དགའ་བ་བཞིར་དབྱེའམ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་ལ་དགའ་བ་བཞིར་དབྱེའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་འདིར་མི་འབྱུང་བས་དེས་ཕྱེ་བའི་དགའ་བ་གསུམ་ཡང་འདིར་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་ དགའ་བ་བཞིར་མི་དབྱེའོ།།རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཇི་ལྟ་བར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དགའ་བ་བཞི་རུ་མི་དབྱེའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། སྐད་ཅིག་གཅིག་ གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།ཞེས་གསུངས་པས་གང་གི་ཚེ་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ཡིན་ལ། རྟོགས་ན་དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་དགག་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་དོ། །དེས་ན་དགའ་བ་བཞི་རུ་དབྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་གཉེན་པོ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། འབྲས་བུ་གསུམ་ལ་ རེ་བ་མེད་པའོ།།དེ་ལ་གཉེན་པོ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་དང་། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། མ་རིག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་གང་ལ་ཡང་ཞེན་པ་མེད་པའོ། ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་གང་གིས་ཐར་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་པའི་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ནི་འཁོར་བ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་དོན་ལྔ་དང་ལྡན པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
现在要宣说大手印。大手印自性之印契因不可超越故为印契，譬如转轮大王之敕印，边地小王与大臣任何人都无法超越一样，内外诸法皆不能超越大手印任运成就智慧双运之自性，故为印契。称为"大"是因为它是事印、法印和三昧耶印三者之本性，故称为"大"。
若问大手印是否也分为四喜？答：不是。三印分为四喜，而大手印则不分。为何如此？因为大手印是离垢之果，故此处不生具垢之三刹那，因此由彼所分之三喜亦不生于此。故不分为四喜。
原因是大手印是以果为道。果即是大手印，即如实了知事物真如，于此无有遮遣与建立，故不分为四喜。如说："一刹那中成正觉。"当不证悟时即是轮回，若证悟则即是大手印，无所遮遣与所建立。故不分为四喜。
其中大手印于对治、真如及果三者无所期待。于对治无所期待，即于对治吝啬、破戒、嗔恨、懈怠、散乱、无明之六波罗蜜多，于所断能断任何都无执著。于真如无所期待，即无有以此真如能获解脱及一切智之执著。于果无所期待，即无有思维将获得异于轮回之大手印的执著分别念，此即大手印，具足五义。


།ལྔ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དང་། མི་འགྱུར་བ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལོགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། རིགས་པས་བརྟགས་ན་ཕྱིའི་དོན་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་སྣང་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཉིད་ལས་དང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་སེམས་ལས་གཞན་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་རབ་ཏུ་སྣང་བའོ། །སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ན་རང་རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་རྐྱེན་གཞན་ ལ་རག་ལས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་སྟེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ།།དེ་ཡང་། གང་གི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པ་སྟེ། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། ། ཞེས་གསུངས་པས་སེམས་ཉིད་ཀྱང་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེ་བས་ན་རང་གི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དོ། །ཡོད་པ་སྐྱེ་ན་སྔར་སྐྱེས་པ་ཡང་སྐྱེ་ལ། མེད་པ་སྐྱེ་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཀྱང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བས་སོ། ། དེ་བས་ན་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ངོ་བོར་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་བརྟགས་ན་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །མེད་པ མ་ཡིན་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་།མེད་པའི་དགག་བྱ་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་དེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་མེད་པ་མི་འགྲུབ་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྣང་གི་།རིགས་པས་གྲུབ་པ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྣང་བའོ།།གཉིས་ཀ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཐ་མི་དད་དོ། ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་རླབས་དུ་མ་སྣང་ཡང་གཞི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུའི་རང་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
五者即是：自性无生、无自性、遍一切、不变及一切时。
其中自性无生是指一切法不离心而别立为外境，以理观察，外境一个也不存在。若问为何有显现？是由于心本身因业力和无明而显现种种。因此除心之外无有外境，唯是心的显现。若如实观察心本身，自证体验也是依赖他缘而缘起，因为是生起的，所以实际上是自性无生。
如说："从缘所生者无生，彼生无有自性故，依缘所生皆是空，知空即是善护念。"因此心本身也是依赖他缘而生起体验，故无自性生。
再者，从有无二者生起都不合理。若从有生，则已生者还要再生；若从无生，则虚空之花也应生起。因此无生即是无有自性之生。
无自性是指不住于有、无、二俱、非二俱之自性。其中非有是指以一多等理观察时不成立任何自性。非无是因为有体验，且有所破之存在。非二俱是指有之事物本身无自性，除此之外的无不成立，无自性虽未成立却显现，而非以理成立之显现。因此显现即空，空即显现。非非二俱是指二者既不成立，故亦非无二。
遍一切是指一切法不离其自性，轮回与涅槃是一味自性，无有差别。譬如大海虽现多波，基大海之水性一味。


 །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་དུ་མར་སྣང་ཡང་དོན་དུ་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་སོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན ནོ།།མི་འགྱུར་བ་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པ་སྟེ། རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དོན་ཡང་དག་པར་ན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐ་གུ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་ནི་ཐ་གུར་མ་རྟོགས་པར་སྦྲུལ་དུ་སྣང་གི་ རྟོགས་ན་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཐ་གུ་ཡིན་ལ་ཐ་གུ་ཉིད་སྦྲུལ་ལོ།།སྦྲུལ་གསལ་བར་བྱ་བའམ་ཐ་གུ་གཞག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་ན་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཉིད་མི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ།མི་རྟོགས་པ་ཉིད་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་སྟེ། འདིར་རྟོག་པ་བསལ་བར་བྱ་བའམ། མི་རྟོགས་པ་གཞག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། འདི་རྣམས་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །རྨོངས་པ་ལ་ནི་འཁོར་བའི་ཚུལ། ། རྨོངས་མེད་འཁོར་བ་དག་པས་ནི། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་རྟོགས་ཀྱང་རུང་མ་རྟོགས་ཀྱང་རུང་རང་གི་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྐུ་གསུམ་དུ་གཞག་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང བའི་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་གཞག་སྟེ།དེ་ཡང་། འདུས་མ་བྱས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྟོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་མཚན་ཉིད། །སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །གཉུག་མ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲོ་སྐུར་གང་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གསུམ་དུ དབྱེ་བ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ།ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
同样，虽现诸多差别法，实际上不离无二自性。因此是一切事物的自性，除此之外别无他物。
不变是指无有去来。以了悟与未了悟的差别而说轮回与涅槃，了悟与未了悟的智慧，但实际上并无差别。譬如绳现为蛇，是因未了知绳而现为蛇，若了知则蛇的自性即是绳，绳即是蛇。无需清除蛇或安立绳。同样，若未了悟大手印双运自性，则显现种种；若如实了悟，则种种分别的自性即是未了悟的自性双运，未了悟即显现为种种分别。此中无需遣除分别或安立未了悟。
如说："此等诸法即涅槃，于愚者前现轮回，无愚故净轮回已，轮回即成为涅槃。"
一切时是指无论了悟与否，自性无二而不转为他。
又复大手印立为三身，是就体验之智而立。如说："无为法身性，了悟圆满报，种种显化身，本来自性身。"
因此，未被任何分别染污的智，无有增益损减说为有无、二与不二，此即法身。了悟无二自性而体验大乐，即是圆满报身。不离自性而显现种种，即是化身。如是虽可名言分为三种，然于真实智中无有差别，一味自性即是自性身。


 །ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་སྐུ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ། ཆོས་ཚུལ་གྱིས་བརྩིས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།།ས་ཆེན་པོ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ནི་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བརྟེན་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པར་སྣང་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ པའི་སྐུའོ།།ལྷ་དང་མིའི་མཐོང་བ་མ་དག་པ་ལ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་། མཐོང་བ་དག་པ་ལ་ནི་གང་དང་གང་གིས་འདུལ་བ་ལ་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་དང་། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་ནི་ སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ།།འདི་རྣམས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བཤད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་དེ། ངོ་བོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གཅིག་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའོ། །དེའི་ཡང་འདི་སྐད་དུ། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། །རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པ་ང་། །འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ང་། །འཇིག་རྟེན་ འཇིག་རྟེན་འདས་པར།།ཞེས་གསུངས་པས། འཆད་པ་པོ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །ཟུང་དུ་ འཇུག་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་།སྟོང་པ་ཉིད་སུ་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་ཆོས་ཚུལ་གྱིས་བརྩིས་ན་འོད་གསལ་བ་དང་སྟོང་པའོ། །རིགས་པས་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། མཉམ་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་འོད་གསལ་པའོ། །འོད་གསལ་ ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་གཞན་མ་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་འོད་གསལ་བ་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལས་ཆུར་སྣང་ཡང་ཡང་དག་པར་ན་ཆུའི་དངོས་པོ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཡིན་ཡང་གཏན་མ་གྲུབ་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་པར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འོད་གསལ་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་འོད་གསལ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
共乘三身的建立，在自性上无有差别。若依法理计算，则圆满正等觉的心、真实智慧的境界、无分别、无所执著，即是法身。
在大地上行持的菩萨境界中显现依报宫殿和正报天尊坛城，以相好、无畏等庄严而显现，即是圆满报身。
对天人不清净见则颠倒显现，对清净见则随其所化而现种种身相，以如来大悲加持及往昔愿力与众生信解力而显现，即是化身。
虽以名言如是宣说，然自性中无有名言差别，自性任运成就一味，故为自性身。
如说："说法者是我，法亦是我，具足眷属闻法者是我，世间导师所证是我，世间与出世间。"其中，说法者是圆满报身，法是法身，具足眷属闻法者是化身。因此是一切自性，故为自性身。
如是次第即是双运任运成就。双运即是光明与空性，虽自性无别，但依法理计算则为光明与空性。以理正观察，无实即是空性，等持体验即是光明。光明之外无别空性，空性之外无别光明。譬如阳焰现为水，实际上无有水的实体。同样，若观察光明自性，虽是无自性空，但非如兔角般全无所立的空性。无自性空性即是光明体验，非是实有理成的显现。因此，光明即是空性，空性即是光明。


 །ཐ་དད་མ་ཡིན་པས་གཉིས་མེད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཟུང་དུ་ འཇུག་པ་ཡང་གཞན་གྱིས་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི།རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་གནས་སོ། །དེས་ན་འདི་ལ་མིང་ དང་ངོས་གཟུང་བའམ།འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞག་པ་མེད་དོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་དཔེར་ན་མཐོ་ཡོར་ལ་མིར་ཤེས་པ་འཁྲུལ་ནས་སྣང་སྟེ། མ་རྟོགས་ན་མིར་སྣང་ཞིང་། རྟོགས་ན་དེ་ཉིད་མཐོ་ཡོར་ཡིན་ལ། དེས་མི་གསལ་བ་བྱ་བའམ། མཐོ་ཡོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ དོན་རང་གི་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་ན་གཉིས་སུ་སྣང་སྟེ།རྟོགས་ཙམ་ན་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདིར་ཡང་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མི་རྟོག་པ་ཞེས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།།བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ནས་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་མ་བཅོས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་ལྟ་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་དུས་དེ་ཉིད་ལས་སེམས་མ་ཡེངས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། སྒོམ་པ་པོ་མེད་སྒོམ་པའང་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱང་ཡང་དག་གནས། ། ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་མི་རྟོག་པ་ནི་བཅོས་མའི་སྒོམ་པ་ཆེད་དུ་གཏད་པ་གང་ཡང་མི་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན། བར་མ་ཆོད་པར་སྤྱོད་ལམ་བཞིར་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཆུ་བོ་ཀླུང་འབབ་གཞུང་དང་ནི། །མར་མེ་འབར་བའི་རྩེ་མོ་ལྟར། །སྔགས ཀྱི་དེ་ཉིད་རྗེས་འབྲངས་ནས།།རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པས་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱ། གོམས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因为无有差别，所以是无二双运。说双运也是为了遮遣他人二相执著而说双运和无二，在自相中双运和无二二者皆不成立，故双运与无二自身也不住。因此，于此无有名相标识或"此是"之建立。
任运成就，譬如将木桩错认为人而显现，未了知时显为人，了知时即是木桩，此中无需明显化或成就木桩之事。同样，未了知实相自性无二之本性时显为二相，一旦了知即是无二智慧。此中虽因了知与未了知之差别而说遮遣二相分别与无二无分别，然于真实智中，即使未了知时，实相自性也是无二双运。
依据至尊上师所说，了知时也是双运，获得果位大手印时也是如此。因此，一切时中不变即是无作。具足如是之大手印，如是了知即是见解。修习即是于彼时中心不散乱而安住。
如说："无有修习者，亦无有修习，无有本尊咒，离戏自性中，本尊与真言，如实而安住。"因此大手印之无分别不许任何有意造作之修习，因其是一切之自性，故应于四威仪中无间断、不散乱而修习。
如说："如河流奔涌，及燃灯火焰，随顺咒真实，获得相续禅。"故应了知一切法无有等持与后得之分，皆为真实自性，并应熟习。


 །གཞན་ཡང་། གང་ཡང་སྒོམ་པ་པོ་ཉིད་མེད། །གང་ཡང་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་བྱ་ཉིད་ ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན།།དེ་ཡི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྒོམ་པ་པོ་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་མ་ཡེངས་པར་གཞག་གོ། །དེ་ཉིད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམས་པ་ཡང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་དུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐྱེད་དེ། རང་ བཞིན་ངོ་བོས་ནི་མ་སྐྱེས་ལ།།གོང་དུ་རྟོག་པའི་རྐྱེན་མ་ཚོགས་པ་ན། ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་མ་བཅོས་པའི་གཉུག་མ་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལས་ཕྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་རྐྱེན་གྱིས་བསླད་པ་ནི་བརྟགས་ན་ངོས་གཟུང་དུ་མེད་པས་ན། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ གོང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།བཞི་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསླད་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཉུག་མ་མ་བཅོས་པ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་གོང་མར་བསྡུའོ། །དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བའམ་རྟོག་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་ ཏུ་གོང་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལ་མི་དགག་སྟེ། ཅི་དང་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་པ་ལ་རིགས་པས་བརྟགས་ཤིང་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི་དམན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྐྱུ་རུ་རའི་རོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ ནས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱུར་མོར་ཤེས་ཏེ།སྐྱུར་མོ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱུ་རུ་ར་ཡིན་ལ་སྐྱུ་རུ་ར་ཉིད་ཀྱང་སྐྱུར་མོར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གོང་དུ་ལུང་དང་། རིགས་པ་དང་། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་རྟོགས་པས་ཕྱིས་དངོས་པོ་སྣང་བ་ཉིད་སྟོང་པར་ཤེས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་སྣང་བར་ཤེས་སོ། ། དེ་བས་ན་དབྱེར་མེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་མི་སྒོམ་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །སྒོམ་པ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ཉིད་ལ་མ་ཡེངས་པར་འཇོག་པ་ནི་སྒོམ་པའོ། ། དེ་ཡང་དོ་ཧ་ལས། མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ལགས་གང་ཞིག་བརྫུན་པ་དེ་བོར་ལ། །གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང་། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་པ་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཞེའོ།

我来为您翻译这段藏文：
又说："无有修习者，亦无所修习，所修亦非有，应修彼真实。"此说明无有修习者、所修对象及为修而修之事，应不散乱安住于真实中。
于真实中不散乱修习时，一切分别念皆依他缘暂时而生，自性本质上未生。如前所说，当分别念之缘未聚集时，心识未被缘所染污、无有造作的本然状态，远离增益损减，即是大手印。其后所生之被缘染污的心识，观察时无可执取，故说"第四亦复如是"，应如前了知。
第四是指后来被了知之缘所染污者。"彼"是指本然无造作、未被缘染污的心识。"亦"是指摄归前者，即后来具有分别的心识。"如是"是指显相或分别念一生起即应了知为前者之自性。
因此不应遮止诸根对境，应了知一切显现皆为其自性。对所生分别以理观察而令无自性，则成为下乘。譬如尝过庵摩罗果味后，一见即知其酸，酸性即是庵摩罗果，庵摩罗果即知其为酸。如是，先前依教证、理证及上师教授修习而通达，之后即知事物显现即空性，空性即显现。
因此应令无别。如说："以意不修故，应修一切众，若遍知诸法，修习即非修。"故不散乱安住于真实即是修习。
又在道歌中，梅达巴说道："嗟乎！应舍虚妄者，若有执著亦当舍，若能通达皆是彼，除此之外谁能知。"


 །དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཡིན ལ།སེམས་ཉིད་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ན་ཅི་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ་མོ། །སྒོམ་པ་ལ་ཡང་དཔེ་གསུམ་སྟེ། ཆུ་དངས་པ་དང་། ནོར་བུ་ཆུ་འདོང་བཅུག་པ་དང་། མ་རྙོགས་པར་གཞག་པས་དངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ འགེགས་པ་དང་།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ནི་བཅོས་མའི་སྒོམ་པའོ། །ཆུ་མ་རྙོགས་པར་བཞག་ན་རང་དངས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་པའོ། །དེ་ ལྟ་བུའི་ཤེས་པས་ཅི་དང་ཅི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ།དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ། །སྤྲོས་ པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་གསང་བ་ལ་སྩོགས་པའི་སྤྱོད་པའོ།།ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྟན་ཏེ། དེས་ཟིན་པའི་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་གོམས་པར་གྱུར་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ།དྲི་མ་ནི་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་མེད་པ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་བཅོས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་ མདོར་བསྟན་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འབྲས་བུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱར་བཤད་དེ། དེ་ལ་དམ་ཚིག་ནི་ས་མ་ཡ་འབུམ་སྡེ་སྟེ། ས་ལས་དྲངས་ནས་ས་སཾ་ཀེ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བརྡ་ཡིན་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ། ཧེ་རུ་ཀའི་ བརྡའི་སྒོ་ནས་ཐབས་སྣང་བ་མཚོན་ཅིང་བཙུན་མོའི་བརྡའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་ལ།གཉིས་པ་འཁྱུད་པའི་བརྡའི་སྒོ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མཚོན་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，一切种种显现皆是心性，当通达心性无有一切执著时，应了知一切所生皆如是而修习。修习有三个比喻：如清水、如投入水晶、如不搅动而澄清。如是，为遮止一切分别念，为断除违品分别念而修习对治智慧，是造作的修习。如水不搅动则自然澄清一般，了知一切事物自性后无造作而安住，是大手印的修习。
以如是觉知而作一切所作，皆为其自性，即是行持。行持有三种：有戏论的行持、无戏论的行持、极无戏论的行持。其中有戏论的行持是具有相的。无戏论的行持是秘密等行持。极无戏论的行持除大手印外未曾宣说，为其所摄持的一切所作皆是行持。
如是熟习后自然成就，现前即是果。如是大手印是离垢之果，垢即是远离遮遣、成立等分别念的离垢之果，是离相的俱生喜。果位大手印无造作自然成就之自性次第略说。
从如是大手印中，为众生利益而生起果位二色身，即是三昧耶手印。其中三昧耶是梵语samaya，从sa字引申为saṃketa，即是表示。手印是标帜，以赫鲁嘎表示方便显现，以佛母表示般若空性，以二者交抱表示不二智慧双运，此即三昧耶手印。


 །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་ བཞིར་དབྱེ་སྟེ།དེ་ལ་དང་པོ་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱུའི་ཧེ་རུ་ཀ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔས་བསྐྱེད་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡོད་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དགའ་བའོ། །ལྷ་མའི་འཁོར་ལོ་དབྱུང་པའི་ཕྱིར་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྙོམས་ པར་ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་གྲོང་གི་དཀྱིལ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁུ་བའི་རྣམ་པ་ལས་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ།།དེ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་གསུམ་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཧོ་དམར་པོ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ ཆུད་པའི་དྲི་ཟའི་སྲོག་ཆགས་ཞལ་དུ་ཆུད་པས་རྗེ་བཙུན་དང་རྗེ་བཙུན་མ་གཉིས་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ།ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་སྟོང་པའོ། །དེ་ཟླ་བ་ལ་རེག་པའི་ཐིག་ལེ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་སྟོང་པའོ། །སྟེང་ཉི་མ་ལ་རེག་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཐབས་ སོ།།གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་རྒྱས་བཏབ་པ་སྟེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་པུཀྐ་སཱི་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མེད་པའི་ལྷ་མོ་བཞིའི་རྡོ་རྗེ་གླུས་བཞེངས་སུ་ གསོལ་ནས་འབྲས་བུའི་ཧེ་རུ་ཀ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཞེངས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའོ།།འདིར་ཡང་། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགོངས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དགའ་བ་བཞི་ཡང་ གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས།སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བར་གཞག་གོ། །དེ་ལྟར་ན་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གོ། །འདིར་ ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་།དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བས་གོང་མ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
三昧耶手印也如事业手印般分为四喜：首先从福德资粮因开始，以五现等觉生起因位赫鲁嘎，因有种种分别念，是种种相的刹那喜。为显现佛母轮，加持虚空密处后入于等持，于金刚宝城中央，从菩提心精液相中体验乐的自性，是异熟刹那最胜喜。
其后，身语意三字为大贪性的两个红色"吽"字之间，含摄持明天的生命，尊主与佛母二者融为光明。月轮与日轮中央的两个明点是光明与空性。触及月轮的明点是般若即空性。上触日轮者是光明即方便。二者无别即互相印持，是双运。这是离相刹那俱生喜。
其后，以愿力，经由补卡西等无量佛母的金刚歌请起，起现为果位赫鲁嘎色身，是远离刹那离喜之喜。于此亦如"第四亦复如是"所说，应如前了知。如前意趣，三昧耶手印四喜亦合为一，称为士用果，因作众生利益故色身是士用果，安立为远离刹那离喜之喜。如是则为十六喜。
于此亦由"第四亦复如是"所说，应如前了知大手印与三昧耶手印二者无二。此为略说三昧耶手印。


 །གང་ཞིག་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་འདི། །བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཡུན་རིངས་སུ། ། བསྙེན་བཀུར་ལས་བྱུང་གོམས་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་དྲན་ཕྱིར་བྲིས་པ་ཡིན། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་བདག་འདྲ་དང་། །དོན་དུ་གཉེར་བ་གཞན་དག་དང་། །དད་ལྡན་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་བའི། །དོན་དུ་བདག་གིས་ཅུང་ཞིག་བྲིས། །གང་ཡང་བདག་བློ་གཏི་མུག་པས། །ལེགས་བཤད གང་ཡིན་ཉེས་གྱུར་པ།།མ་རྟོགས་དབང་གིས་ནོར་ན་ཡང་། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་མཛོད། །བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་འདི། །འབད་པས་བདག་གིས་བྲིས་པ་ལས། །དེས་ནི་དགེ་བ་ཅི་ཐོབ་པས། །སེམས་ཅན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཤོག་།བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ ཅེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣལ་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ།སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བཛྲ་པཱ་ཎིའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དྷི་རོཥྐྲྀ་ཛྙཱ་ནའི་ཞབས་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་འབྲོག་མི་ཇོ་སྲས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此传承次第，
我于上师足前，
长期承事修习，
为自忆念而书。
复为如我众生，
及诸求法之人，
具信求菩提者，
我略有所书写。
若我因愚痴心，
善说成过失者，
因不解而有误，
祈请智者宽恕。
此上师传承次第，
我以勤勉书写，
以此所得诸善，
愿众生证大手印。
《上师传承次第教授》即为显明大手印者，是大阿阇黎金刚手尊前所造，圆满。
由印度堪布帝热热若那（Dhīroṣkṛjñāna）及藏地译师卓米觉色（'Brog mi Jo sras）译校并审定。




